نوشته‌ها

ایلئوستومی

عمل جراحی ایلئوستومی , عمل جراحی بستن کلستومی

عمل جراحی ایلئوستومی , عمل جراحی بستن کلستومی : گاهی مشکلی پیش می آید که فرد قادر به دفع مدفوع از بدن نیست در این زمان یکی از روش هایی که می توان با استفاده از آن به فرد بیمار کمک کرد روش ایلئوستومی است .طبق این روش جراح قسمتی از انتهای روده ی کوچک فرد را با کمک عمل جراحی به سطح پوست او متصل می کند تا مواد زائد بدن بیمار از این طریق به بیرون منتقل شود. شاید برای بسیاری از افراد این روش جراحی عجیب و خطرناک به حساب آیداما اما با خود مراقبتی درست و صحیح می توان از پس مشکلات این عمل جراحی برآمد و به نحو آسانی این روش درمانی را پذیرفت .با وجود همه این مشکلات ، این روش درمانی نکات مثبتی نیز دارد که در ادامه به آنها خواهیم پرداخت و همچنین در مورد روش های به حداقل رساندن عوارض ایلئوستومی اطلاعات بیشتری در اختیار خوانندگان قرار خواهیم داد .

ایلئوستومی

ایلئوستومی چیست؟

در موارد خاصی پزشک جراح برای درمان بیمار مجبور می شود بخشی از انتهای روده ی کوچک فرد را بوسیله روش خاصی به سطح پوست شکم وی متصل کند به این روش درمانی روش ایلئوستومی گفته می شود .هدف از انجام این روش خارح کردن تمامی مواد زائد موجود در روده فرد بیمار است .روش انجام این عمل بدین شرح است که جراح قسمت انتهایی روده کوچک فرد بیمار را به کیسه مخصوصی متصل می کندتا مواد زائد درون روده به داخل این کیسه انتقال یابد .

این مطلب را باید افزود که این روش درمانی زمانی توسط پزشک جراح انتخاب می شود که روده ی بزرگ فرد دچار جراحت شدیدی شده و فرد بیماربرای دفع مدفوع خود دچار مشکل شده است .بیماری های دیگری نیزهستند که فرد را کاندید عمل ایلئوستومی می کنند.

دلایل انجام ایلئوستومی عبارتند از:

  • بیماری کرون روده
  • انسداد روده
  • بیماری های مادرزادی دستگاه گوارش
  • برداشتن کامل روده بزرگ
  • سرطان رکتوم
  • سرطان روده ی بزرگ
  • آسیب دیدگی ناحیه شکم در اثر ضربه
  • التهاب روده بزرگ
  • پولیپوز مادرزادی
  • عوارض شیمی درمانی که بعد از سالها عود کرده

آیا ایلئوستومی عوارض دارد؟

جواب این سوال مثبت است. در برخی بیماران ممکن است در زمان انجام این عمل جراحی عوارضی بروز کند . در ادامه به چند مورد از عوارض ناشی از انجام جراحی ایلئوستومی اشاره می کنیم :

  • برخی بیماران به علت فشاری که به سیاهرگ هایشان وارد می شود دچار واریس می شوند
  • بدن برخی بیماران دچار اختلال در جذب ویتامین B12شده و چربی در بدنشان افزایش پیدا می کند .
  • افزایش دفع سدیم و پتاسیم عارضه دیگر ناشی از انجام این جراحی است .
  • مورد دیگر فتق می باشد که با بیرون زدگی احشای شکمی همراه است.
  • در بعضی موارد شخص بیمار دچار عفونت پوستی در اطراف محل انجام عمل ایلئوستومی می شود .
  • سنگ ادراری که به علت غلظت ادرار در برخی بیماران دیده می شود .
  • در مواردی پرولاپس مخاط روده دیده می شود .
  • ممکن است در بعضی بیماران اختلالات جنسی شیوع پیدا کند .سرچشمه این اختلال می تواند از عدم داشتن یک رابطه ی جنسی مطلوب آغاز شد.دلیل دیگر آن وجود بوی بد کیسه و خجالت از دلایل آن می باشد.
  • ممکن است زخم های مخاطی در لبه ی استوما پدیدار شوند .
  • در برخی موارد انسداد ایلئوستومی ایجاد می شود که با عدم دفع مواد زائد و بی اشتهایی خود را نشان می دهد.

چند مورد از نکات مراقبتی بعد از انجام ایلئوستومی عبارتند از:

مهم ترین بخش از بدن که بعد از انجام این جراحی مستعد عفونت است بافت استوما می باشد. بافت استوما بافتی است که در اثر عمل جراحی ایلئوستومی از بدن خارج می شود .بیمارانی که تحت این عمل جراحی حساس قرار می گیرند ، نکات مراقبتی را باید رعایت کنند تا دچار عفونت نشوند چند مورد ازاین نکات بهداشتی در ادامه ذکر شده است .

  • از آنجایی که بافت استوما فاقد حس است ،هیچ ضربه و فشاری نباید به آن وارد شود .
  • جهت جلوگیری از بروز عفونت بافت استوما را تمیز و مرطوب نگهدارید به صورتی که رن آن همیشه قرمز براق باشد .
  • موهای زائد اطراف ناحیه ی استوما را همیشه کوتاه کنید.
  • اطراف استوما به وسیله ی پارچه ی نرم و خشک تمیز کنید .
  • کیسه استوما همیشه هنگامی که محتویات آن به ۱/۳ رسیده باشد باید تعویض یا تخلیه گردد.
  • همچنین قبل از تعویض یا تخلیه کیسه شستشوی محل استوما و خشک کردن آن الزامی است .
  • از خوردن بعضی غذاها به علت تولید بوی بد در بدن پرهیز کنید مانند: ماهی و تخم مرغ
  • پس از انجام عمل ایلئوستومی از خوردن فیبر غذایی به مدت ۶ الی ۸ هفته باید پرهیز کرد .

جراحی بستن کلستومی

جراحی بستن کلستومی

اسهال

اسهال و علت ابتلا به اسهال , درمان اسهال شدید

اسهال و علت ابتلا به اسهال , درمان اسهال شدید : اسهال بیماری است که هر فردی ممکن است به دلایل مختلفی از جمله عفونت و یا ویروس فصلی به آن مبتلا شود . بیماری اسهال ممکن است سلامت بخش های مختلف بدن را به خطر بیاندازد از این رو بایستی درمان آن جدی انجام شود . هر فردی مستعد مبتلا شدن به اسهال می باشد .فرد در پی مبتلا شدن به اسهال ، حداقل روزی سه مرتبه مدفوع آبکی دارد .و یا ۴ مرتبه بیرون روی دارد. اسهال به سرعت باعث کاهش آب بدن و دهیدراته شدن آن می شود . اسهال در صورت شدید بودن باعث رنگ پریدگی ، کاهش ادرار به دنبال کم شدن آب بدن و تند شدن ضربان قلب منجر می شود . در ادامه ی این مقاله قصد داریم در مورد بیماری اسهال ، علت ابتلا به آن و روش های درمانی موثر برای درمان آن بیشتر صحبت کنیم .

اسهال

عوامل ابتلا به بیماری اسهال

عوامل متعددی از جمله ، ویروس فصلی ، باکتری ، انگل و … در بروز بیماری اسهال نقش دارند . ولی در اکثر موارد علت اسهال ویروسی و به دلیل عفونت روده می باشد . که به شدت مسری می باشد و از طریق مختلف وارد بدن می شود .تماس با سطح آلوده ، تماس با دست ها ،مصرف مواد خوارکی آلوده ، می تواند باعث منتقل شدن ویروس اسهال شود . امکان انتقال ویروس حتی از فردی که هیچ گونه علائم ندارد نیز وجود دارد . از علل مختلف بیماری اسهال می توان به موارد زیر اشاره کرد :

  • مصرف دارو ها : مصرف برخی از داروها مانند آنتی بیوتیک ها،داروهای فشار خون، داروهای سرطانی و آنتی اسیدها در بروز بیماری اسهال می توانند دخیل باشند .
  • عدم تحمل هضم غذا : گاهی بدن توانایی هضم برخی از غذاها را ندارد . این غذاها ممکن است محصولات لبنی یا شیرین کننده های مصنوعی باشد ، که منجر به اسهال ، حالت تهوع ، گرفتگی و گاز روده می شود . این حالت ها به مدت ۳۰ دقیقه الی ۲ ساعت بعد از صرف غذا رخ می دهد .
  • بیماری های مزمن : گاهی بیماری های مزمن علت اسهال هستند که بایستی درمان به موقع انجام شود . اسهال بیش از ۳ روز نیازمند بررسی بیشتری است .

برخی از بیماری های مزمن که می توانند در بروز اسهال نقش داشته باشند ، عبارتند از:

  1. سندرم روده تحریک پذیر : یک بیماری گوارشی رایج است که با ایجاد اختلال در عملکرد روده بزرگ منجر به گرفتگی، نفخ، اسهال و ناراحتی کلی داخل شکم می شود. سندروم روده تحریک پذیر درمان خاصی ندارد و گاهی با تغییر سبک زندگی و رعایت رژیم غذایی قابل کنترل است .
  2. بیماری التهابی روده :  بیماری التهاب روده ، با آسیب زدن به دستگاه گوارش ، مانع جذب و انتقال مواد مغذی به بدن می شود .
  3. بیماری سلیاک : این بیماری نوعی اختلال خود ایمن در سیستم ایمنی بدن است که مصرف گلوتن علت آن می باشد . پلوتن همان پروتئین موجود در گندم، چاودار و جو می باشد . با گذشت زمان ، روده توانایی جذب مواد مغذی را از دست می دهد .
  4. دیابت : بیماری دیابت زمانی رخ می دهد که بدن توانایی تولید هورمون انسولین را نداشته باشد ، قند در جریان خون ذخیره شده و در سوخت و ساز دچار اختلال می شود .
  5. هیپرتیروئیدیسم یا پرکاری تیروئید :  این بیماری که به آن تیروئید بیش فعال هم می گویند زمانی ایجاد می شود که بدن بیش از اندازه هورمون تیروکسین را ترشح می کند.
  6. بیماری آدیسون : این بیماری نوعی بیماری غدد درون ریز است که در آن غده های آدرنالین درگیر می شود . و هورمون هورمون ترشح شده از غدد فوق کلیوی کاهش می یابد .
  7. پانکراتیت مزمن :  پانکراتیت مزمن همان التهاب پانکراس یا لوزالمعده می باشد .

برخی از نکات قابل توجه در زمان ابتلا به اسهال

از آنجایی که در بیشتر موارد علت اسهال عفونت و ویروس فصلی است لازم است در صورت مبتلا شدن به این وضعیت یکسری نکاتی را رعایت کنید :

  • به طور مرتب دستان خود را با آب و صابون بشویید . دستان خود را مرتباً بشویید.
  • مصرف آب کافی حیاتی است . چرا که بدن دچار کم آبی می شود .
  • ظروف باید مرتبا شسته و کاملا تمیز باشد.
  • فرد دیگری نباید در ظرف فرد مبتلا غذا بخورد .
  • استراحت کافی داشته باشید.
  • تغذیه در زمان اسهال برای کمک به قوای از دست رفته بدن خیلی مهم است .
  • بهداشت و نظافت را رعایت کنید .
  • تماس بدنی با فرد بیمار نباید وجود داشته باشد ، چرا که احتمال انتقال ویروس خیلی زیاد است .
  • با مشاهده ی هرگونه علامت در کم آبی بدن سریعا به پزشک مراجعه کنید .

آیا بیماری اسهال خطرناک است؟

در حالت عادی این بیماری خطرناک نیست . و تنها با ایحاد این حالت جذب مواد معدنی در بدن متوقف می شود . اسهال در صورت تداوم باعث کم آبی بدن و دهیدراته شدن آن می شود ، که این موضوع برای کودکان خیلی خطرناک است . پس در زمان ابتلا شدن به اسهال مصرف آب کافی امری حیاتی است . دهیدراته شدن علائمی از جمله ، خشکی دهان ، سردرد ، نفس بدبو ، سرگیجه و از بین رفتن کش طبیعی بدن را به دنبال دارد . در صورت مشاهده ی هرگونه علائم کم آبی در بدن بایستی سریعا به پزشک مراجعه کرد .

اسهال در بزرگسالان بیش از ۴۸ ساعت و در کودکان بیش از ۲۴ ساعت نیازمند مراجعه به پزشک و درمان است . اسهال در نوزادان خطرناک تر است و سریعا باید به پزشک مراجعه کرد ، چرا که بدن آن ها در برابر این بیماری آسیب پذیری زیادی دارد .

برخی از علائم در زمان اسهال می تواند نشان هدهنده ی یک بیماری جدی باشد . در صورت مشاهده ی هر یک از علائم زیر بایستی سریعا به پزشک مراجعه کنید .

  • مشاهده ی هرگونه علائه کم آبی در بدن خون در مدفوع
  • مدفوع سیاه و قیری رنگ
  • تب
  • احساس درد در شکم و یا رکتوم

راه های درمان اسهال

در بزرگسالان اسهال در طی ۴۸ ساعت بهبود می یباد و نیازی به درمان خاصی نیست . تنها نکته ی قابل توجه این است که در زمان بروز ین بیماری با مصرف مایعات از دهیدراته شدن و کم آب شدن بدن پیشگیری شود . استفاده از غذاهایی مثل گوشت بدون چربی، ماست، میوه ها، سبزیجات و کربوهیدرات های پیچیده مانند برنج، سیب زمینی و نان می تواند مفید باشد . در زمان اسهال از مصرف خوراکی های حاوی کافئین ، قند زیاد ، غذاهای سرخ شده یا چرب خودداری کنید . از مصرف غذاهای پرفیبر مانند غذاهای تند، محصولات لبنی و غذاهای شناخته شده برای ایجاد گاز مانند لوبیا، کلم بروکلی و کلم خودداری کنید . رعایت بهداشت و شستن مرتب دستان با آب و صابون برای جلوگیری از انتقال این بیماری به دیگران ضروری است.

درمان دارویی :

استفاده از برخی از قرص های ضد اسهال مانند قرص دیفوکسیلات، دی سیکلومین، قرص بیسموت ساب سیترات می تواند در درمان آن موثر باشد . ولی بهتر است خودسرانه نباشد .

درمان خانگی :

کته با ماست ، ماست کم چرب ، برنج کته ، پوره ی هویج و سیب زمینی برای درمان اسهال مفید است . همچنین مصرف میوهایی همچون سیب ، موز و چای بابونه در درمان اسهال موثر است .

علت درد مقعد

علت درد مقعد چیست ؟ , تشخیص و درمان درد مقعد

علت درد مقعد چیست ؟ , تشخیص و درمان درد مقعد : یکی از درد هایی که افراد زیادی را درگیر خود کرده است درد مقعد است که می توان گفت شیوع بالایی دارد. عوامل و بیماری های زیادی می تواند عامل این درد باشد به طور مثال می توان گفت اگر فرد دچار بیماری بواسیر باشد درد مقعدی خواهد داشت حتی برخی بیماری هایی که رایج نیستند مانند سرطان روده با رکتوم نیز باعث درد مقعد می شوند.

علت درد مقعد

علت درد مقعد و باسن چیست؟

برای پی بردن به عامل درد در یک ناحیه از بدن باید بررسی های زیادی انجام شود درد مقعد نیز این گونه است و می تواند نشانه ی بیماری های مختلفی از جمله از تورم عروق، شکاف مقعد، انواع بیماری های عفونی یا بیماری سرطان باشد. اگر فردی در ناحیه مقعد درد دارد و مدت زیادی است که این درد را حس می کند باید به پزشک مراجعه کند و در پی درمان آن باشد.

درد مقعد یا باسن نشانه چه بیماری‌هایی می باشد؟

همان طور که گفته شد عوامل و بیماری های زیادی می تواند باعث درد مقعد شود که برخی از این بیماری ها عبارت اند از:

درد بی دلیل مقعد

در این بیماری افراد به صورت آنی و بدون هیچ دلیلی دچار گرفتگی عضلات مقعد و در پی آن دچار درد باسن می شوند که به آن سندرم لواتور گفته می شود که موجب درد و فشار در رکتوم می شود و درد فردی که دچار این بیماری است با نشستن بیشتر می شود. گفتنی است دلیل اصلی این بیماری مشخص نیست فقط درصد مبتلایان به این بیماری در زنان بیشتر از مردان است.

بواسیر

یکی از شایع ترین بیماری های مقعدی هموروئید یا بواسیر است که این بیماری باعث می شود عروق در این ناحیه متورم شوند. هموروئید در واقع بالشتک های پرخونی در ناحیه مقعد است که وظیفه کنترل عمل دفع را بر عهده داشته و در اثر فشار وارده دچار آسیب می شود. افرادی که به بیماری بواسیر مبتلا هستند دچار درد باسن، خونریزی و سوزش می شوند. بیشتر دلیل خون آمدن از مقعد را بیماری بواسیر می دانند.

شقاق

فیشر یا همان شقاق بکی دیگر از بیماری های شایع مقعد است که مانند بواسیر در اثر فشار رخ می دهد و باعث ترک بر دیواره خارجی مقعد می شود. از دلایل مهم به وجود آمدن شقاق یبوست و اسهال مداوم است که به موجب آن فرد درد و سوزش احساس می کند. این بیماری نیز مانند بیماری بواسیر باعث خون آمدن از مقعد می شود.

کیست مویی

این بیماری بیشتر در مردان جوان دیده می شود که نام دیگر آن کیست پیلونیدال است. بیماری باعث ایجاد کیست مویی در ناحیه زیر کمر می شود که بسیار دردناک بوده و همراه با عفونت است.

زگیل تناسلی

در اثر ویروسی به نام ویروس پاپیلومای انسانی یا HPV بیماری به نام زگیل تناسلی ایجاد می شود که از بیماری های آمیزشی است. وقتی این ویروس وارد بدن فرد می شود اگر شرایط برای رشد مناسب باشد بافت های کلمی شکل بر روی سطح پوست ایجاد می شود که باید فوری درمان شوند در غیر این صورت این بافت ها رشد می کنند و باعث بروز بیماری خطرناک می شوند که برخی از این بیماری ها ممکن است باعث ایجاد درد در مقعد شوند.

مقعد خارش دار

در بعضی از افراد به دلایل مختلف خارش در ناحیه مقعد به وجود می آید. عوامل متعددی از جمله رطوبت، عدم رعایت بهداشت، شستشوی بیش از اندازه مقعد یا استفاده از لباس های نامناسب و تنگ باعث ممکن است باعث خارش و التهاب در ناحیه مقعد شوند.

عفونت روده

گاهی اوقات عفونت روده نیز باعث درد در ناحیه مقعد می شود و بعضی از بیماری ها از جمله آبسه آنورکتال، پروکتیت و التهاب رکتوم باعث ایجاد عفونت روده می شوند.
به غیر از این عوامل برخی از بیماری ها مانند بیماری های التهابی روده مانند کرون و کولیت، سرطان روده بزرگ، پروستاتیت، نزدیکی مقعد، پرولاپس و … گاهاً باعث ایجاد درد در ناحیه مقعد می شوند.

درمان درد مقعد

بهتر است بدانید درد مقعد یک نوع بیماری نیست بلکه نشانه ای وجود یک بیماری در بدن فرد است که برای درمان درد باید عامل و به وجود آورنده آن درمان شود. بیماری های مختلفی وجود دارد که نواحی روده بزرگ و مقعد را تهدید می کنند به همین دلیل اگر شما دچار درد در قسمت مقعد شدید و این درد مدت طولانی تکرار شد باید به پزشم مراجعه کنید تا پزشک با انجام بررسی های لازم عامل درد را پیدا کرده و به درمان آن اقدام کند. بهتر است بدانید برخی روش های خانگی وجود دارد که می توانید با استفاده از آن ها تاحدودی درد را کاهش دهید اما توجه کنید که این راه کار ها نمی توانند جایگزین درمان قطعی شوند بلکه فقط درد تا قبل از مراجعه به پزشک تسکین می دهند که برخی از این روش ها عبارت اند از:

حمام سیتز :

یکی از روش های خانگی برای تسکین درد مقعد آب درمانی و استفاده از حمام سیتز یا همان حمام نشیمن است برای این کار شما کافی است تشت را از آب گرم پر نموده و برای مدت ۱۵ دقیقه در آن بنشینید. این روش در درمان بیماری های مقعدی و عفونت ها تا حدودی می تواند مؤثر باشد.

کیسه یخ :

هر ناحیه از بدن که دچار درد شود شما می توانید با استفاده از یخ درد را کاهش دهید به طوری که شما می توانید با سرد کردن ناحیه مقعد درد ان را کاهش دهید.

بی حس کننده ها :

در صورت تداوم یافتن درد ها استفاده از بی حس کننده می تواند روشی موثر از سایرین باشد که در این حالت از داروهای بی حس کننده مانند بنزوکائین یا لیدوکائین استفاده می شود.

مصرف فیبر غذایی :

بهتر است بدانید بیشتر بیماری های مقعدی از یبوست مداوم به وجود می آیند. شما برای درمان و جلوگیری از یبوست باید مواد غذایی فیبر دار مانند سبزیجات استفاده کنید.

مصرف کافی آب :

یکی دیگر از روش های درمان یبوست و نرم شدن مدفوع نوشیدن زیاد آب است به طوری که شما باید روزانه حداقل باید ۸ لیوان آب بنوشید.

ورزش :

شما با انجام روزانه حرکات و ورزش‌هایی مانند کگل و شنا می توانید با تقویت عضلات خود از بروز یبوست جلوگیری کنید.

درمان بیماری سلیاک

درمان بیماری سلیاک در طب سنتی و مدرن , بهترین روش تشخیص قطعی سلیاک

درمان بیماری سلیاک , بهترین روش تشخیص سلیاک , روش تشخیص قطعی سلیاک , خطر بیماری سلیاک , درمان بیماری سلیاک در طب سنتی : سلیاک نوعی بیماری گوارشی است . این بیماری حاصل یک اختلال خود ایمن در روده باریک است ، که به پرزهای روده کوچک آسیب می زند . بیماری سلیاک در مواردی ارثی بوده و زمینه ی ژنتیکی علت آن می باشد . بیماری سلیاک واگیردار نبوده و تنها از یک نسل به نسل بعدی منتقل می شود .به گونه ای که امکان ابتلای فردی که یکی از بستگانش مبتلا به بیماری سلیاک باشد ، ۱۰ الی ۲۰ درصد است .

درمان بیماری سلیاک

کودکان معمولا بعد از مصرف گلوتن دچار علائم بماری سلیاک می شوند ولی علائم این بیماری در افردا بزرگتر کمتر تدریجا نمایان می شود . آمار افراد مبتلا به بیماری سلیام در شهر تهران به ۱۵۰ نفر می رسد این بیماری درمان خاصی ندارد و عوارضی همچون مشکلات گوارشی ،کمبود ویتامین D و مواد مغذی را در پی دارد .

بیماری سلیاک چیست؟

بیماری سلیاک نوعی اختلال خود ایمنی است که با تاثیر گذاشتن روی دستگاه گوارشی عملکرد روده کوچک را تحت تاثیر قرار داده و به پرزهای آن آسیب می زند . بیماری سلیاک زمینه ی ژنتیکی دارد . و معمولا بدن فرد مبتلا به این بیماری با مصرف گلوتن (پروتئین گندم، جو و ..) دچار واکنش خود ایمن شده و به پرزهای روده کوچک آسیب می زند . پرزهای روده تحلیل رفته و فعالیت آنزیم های روده کم می شود . و از این رو سو جذب اتفاق می افتد . سو جذب مواد غذایی و ویتامین ها مشکلات جدی به وجود می آورد . مصرف گلوتن توسط فرد مبتلا به بیماری سلیاک ، سو تغذیه را به دنبال خواهد داشت ، چرا که مقدار غذای مصرف شده اهمیت ندارد ، و جذبی وجود نخواهد داشت . این موضوع در میان کودکان اهمیت دو چندان دارد و رشد آن ها را مختل می کند . بیماری سلیاک خطر ابتلا به سرطان روده را افزایش می دهد .

علائم بیماری سلیاک

بیماری سلیاک در بیشتر افراد علامت و نشانه ی خاصی ندارد . در واقع در این افراد قسمتی از روده سالم بوده و غذا را هضم می کند ، از این رو نشانه ای ظاهر نمی شود . درسته که این افراد نشانه های بیماری را ندارند ولی از خطرات ناشی از این بیماری هم در امان نخواهند بود . در مواردی هم بیماری سلیاک علامت و نشانه های خاصی دارند ، این علائم می تواند گوارشی یا غیر گوارشی باشند که عبارتند از :

علائم گوارشی بیماری سلیاک کدامند ؟

  • نفخ
  • اسهال
  • کاهش وزن ناگهانی
  • استئاتوره (اسهال چرب) – اسهال چرب، چر حجم و رنگ پریده‌

علائم غیرگوارشی سلیاک کدامند ؟

  • افسردگی
  • خستگی
  • ریزش مو و پوسیدگی دندان
  • آسیب به رشد کودک
  • آتروفی (تحلیل بافت یا پوست)
  • ضعف عضلانی
  • شکستگیهای پاتولوژیک استخوان
  • آمنوره ( اختلالات قاعدگی یا عدم خونریزی در دوران قاعدگی)
  • تغییر رنگ و کبود شدن پوست
  • ناباروری و سقط جنین
  • تنگی پیلور (در این بیماری مسیر ورود غذا به معده کوچک می شود.)
  • پتشی (کمبود ویتامین K)
  • درماتیت هرپتیفورم (بثوراتی خارش دار و تاول مانند)
  • سوء جذب آهن و ویتامین B12 که در پی آن کم خونی ایجاد می شود .
  • سوء جذب کلسیم و ویتامین D

بیماری سلیاک در خردسالان چه علائمی دارد ؟

علائم بیماری سلیاک در خردسالان معمولا بعد از شش ماهگی و با وارد کردن غذاهای کمکی حاوی گلوتن به رژیم غذایی آشکار می شود . بیشتر کودکان فاقد علائم بیماری سلیاک هستند و تشخیص بیماری در آن ها به تعویق می افتد . این بیماری علائم زیادی دارد ، و این علائم در همه ی کودکان یکسان نیست . برخی از این علائم عبارتند از :

  • متورم شدن شکم
  • استفراغ
  • اسهال مزمن (اسهال که به مدت طولانی وجود داشته باشد و به درمان جواب ندهد.)
  • اختلال در رشد کودک
  • کاهش اشتها
  • اتلاف یا تحلیل ماهیچه ای

بهترین روش تشخیص قطعی سلیاک

برای تشخیص بیماری سلیاک پزشک از بیمار سوالاتی می پرسد ، و از علائم و نشانه های موجود برای اطمینان بیشتر آزمایش هایی برای تشخیص این بیماری انجام می شود . از جمله آزمایشات لازم برای تشخیص بیماری سلیاک می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • آزمایش خون جهت اندازه گیری آنتی بادی های خون (سطح آنتی بادی های موجود در بدن فرد مبتلا به سلیام به دلیل پاسخ ایمنی بدن زیاد است.)
  • HLA تایپینگ ( این آزمایش با هدف تشخیص بیماری های ژنتیکی ، بر روی سلول های هسته دار بدن انجام می شود .)
  • بیوپسی دئودنوم با آندوسکوپی (تکه برداری از قسمت اثنی عشر روده با آندوسکوپی )
  • تستهای تحمل خوراکی (گزیلوز و لاکتوز )

یکی دیگر از راه های تشخیص بیماری سلیاک رعایت رژیم غذایی فاقد گلوتن است . اگر فرد بیمار با رعایت این رژیم بهبودی در وضعیت خود مشاهده کرد ، می توان مبتلا به بیماری سلیاک را تشخیص داد . لازم به ذکر است که برای اطمینان بیشتر انجام آزمایش خون و بیوپسی قبل از رعایت رژیم ضروری است .

تشخیص قطعی سلیاک

علت اصلی ابتلا به بیماری سلیاک چیست؟

سلیاک نوعی اختلال مزمن در دستگاه گوارش است که به دلیل واکنش سیستم ایمنی بدن نسبت به هضم گلوتن ایجاد می شود . علت اصلی این بیماری تاکنون مشخص نشده است . ولی این بیماری وراثتی می باشد . و این بیماری در میان افرادی که وابستگان نزدیک به آن مبتلا باشند ، شایع تر است . همچنین بیماری سلیاک در میان افراد سفید پوست و کشورهای غربی بیشتر شایع است ، تا جایی که در کشورهای غربی بیماری وراثتی است که در اثر عدم تحمل بدن نسبت به گلوتن ایجاد شده درصد کل جمعیت به این بیماری مبتلا هستند .

بیماری سلیاک در مواردی در بدو تولد خود را نشان می دهد ولی در مواردی به مرور زمان ، و پس از اولین جراحی، زایمان و یا ابتلا به عفونت مشخص می شود . در برخی از افراد خطر ابتلا به بیماری سلیاک بیشتر است ، و این افراد بیشتر مستعد ابتلا به این بیماری هستند .

  • افراد دارای دیابت (نوع ۱)
  • افرادی با مشکلات تیروئید
  • افراد مبتلا به کولیت روده
  • افرادی که دچار بیماری سندروم داون یا سندروم ترنر هستند .
  • بیماران آدیسون
  • افرادی که بیماری آرتروز دارند .

درمان بیماری سلیاک

امروزه دانشمندان به دنبال روش و دارویی برای درمان بیماری سلیاک هستند ، دارویی که بتواند با اثر گذاری مستقیم روی روده بتواند این بیماری را کنترل کند و سیستم ایمنی را مقاوم تر کند . دانشمندان همچنین به دنبال واکسنی برای پیشگیری از بروز این بیماری هستند . اما تاکنون درمان قطعی برای بیماری سلیاک وجود ندارد . از این رو رعایت رژیم غذایی فاقد گلوتن تا آخرعمر تنها روش برای پیشگیری از علائم و عوارض این بیماری است . فرد مبتلا به بیماری سلیام بایستی زیر نظر پزشک تغذیه رژیم غذایی مناسبی را رعایت کند .

مصرف مواد غذایی شامل ، گندم، جو، چاودار و برخی حبوبات، آرد سیب‌ زمینی، برنج، عدس، سویا، ذرت و لوبیا در افراد مبتلا به بیماری سلیام مجاز نیست . واکنش افراد مبتلا به بیماری سلیاک نسبت به تخم مرغ، روغن و شکر متفاوت است . از این رو مصرف غذاهای فرآوری شده در این افراد مجاز نیست . برای جبران ویتامین و املاح خوراکی در افراد مبتلا به سلیاک ، مصرف میوه ها ، سبزیجات به صورت تازه و پخته ، گوشت و لبنیات کم‌چرب، ماهی ضروری است .

دروه ی بهبودی بیماری سلیاک با رعایت رژیم غذایی ۳ تا ۶ ماه می باشد . البته دوران بهبودی در افراد بزرگسال می تواند کوتاه تر و به مدت ۲ ماه باشد .

درمان بیماری سلیاک در طب سنتی

اولین گام درمان بیماری سلیاک در طب سنتی حذف مواد غذایی دارای گلوتن (گلوتن نوعی پروتئین است که در گندم ، جو و چاودار وجود دارد ) است . پس اولین قدم حذف نان از رژیم غذایی بیمار است ( می تواند به جای نان از برنج استفاده کرد ) و از نان هایی که از آرد گندم یا جو تهیه نشده باشند استفاده کرد .

توجه داشته باشید :

نان تافتون , سنگک , لواش , بربری , باگت , تست همه اینها از آرد گندم تهیه می شوند .

روغن ماهی را برای درمان بیماری سلیاک در طب سنتی در رژیم غذایی بیمار بگنجانید . همچنین از مکمل های روغن ماهی نیز استفاده کنید .

از مکمل های دارای پاپئین در رژیم غذایی استفاد کنید .

مصرف ماست می تواند در برطرف کردن بیماری سلیاک در طب سنتی کمک کند . ( با غذاهای خاوی گوشت ماست مصرف نکنید !)

مصرف دمنوش بابونه و دمنوش گیاه دم اسبی تاثیر زیادی در درمان بیماری سلیاک خواهد داشت.

برای درمان گیاهی بیماری سلیاک از گیاه ختم ذهبی یا گلدن سیل استفاده کنید ؛ می توانید به صورت دمنوش ؛ سبزی و یا مکمل مصرف کنید.

درمان بیماری سلیاک در طب سنتی

توجه

گیاه بابونه یکی از گیاهان دارویی بسیار فوق العاده است که برای درمان اکثر بیماری های گوارشی در سب سنتی تجویز می شود . و یکی از داروهای بیماری سلیاک است .

هزینه عمل پلیپ روده بزرگ

هزینه عمل پولیپ روده بزرگ , برداشتن پلیپ روده با لیزر

هزینه عمل پلیپ روده بزرگ , علائم پولیپ روده بزرگ , برداشتن پلیپ روده با لیزر , پولیپ بدخیم روده بزرگ , آیا پولیپ روده خطرناک است ؟ در درمان تایم بخوانید! : پولیپ روده بزرگ ، یکی از مشکلات متداول و معمول است که خیلی از افراد درگیر آن هستند . پولیپ روده بزرگ ، توده ای در روده بزرگ یا راست روده است که از تجمع دسته ای از سلول های کوچک روی پوشش روده بزرگ ایجاد می شود . پولیپ ها اندازه های مختلفی دارند و اندازه ی آن ها از قطر نیم سانتی متر تا چند سانتی متر متغیر است . پولیپ روده بزرگ معمولا به شکل قارچ بوده و روی یک ساقه رشد می کند .

برخی دیگر از پولیپ ها هم مسطح می باشند . لازم به ذکر است کع ، اکثر این پولیپ ها غیرسرطانی هستند ، ولی برخی از این ها رفته رفته به سرطان روده بزرگ تبدیل می شوند .

هزینه عمل پلیپ روده بزرگ

هر فردی می تواند مستعد ابتلا به پولیپ روده بزرگ باشد . اما این بیماری معمولا در افراد بالای ۵۰ سال ، افرادی که اضافه وزن دارند ، افراد سیگاری و یا افرادی قبلا سابقه ی پولیپ روده بزرگ یا سرطان روده بزرگ داشتند ، شایع تر است . پولیپ روده بزرگ معمولا علامت و نشانه خاصی ندارد ، و تنها از طریق آزمایشات غربالگری مانند کولونوسکوپی قابل تشخیص است . تشخیص به موقع پولیپ روده بزرگ ، مانع از تبدیل آن به سرطان می شود ، لذا توصیه می شود ، غربالگری برای تشخیص به موقع به طور منظم انجام شود .

پولیپ روده بزرگ چه نوع بیماری است ؟

با رشد بیش از حد سلول های پوشش دهنده ی روده ، توده ای بر روده ی بزرگ یا سمت راست روده ایجاد می شود ، که پولیپ روده بزرگ نام دارد . اکثر پولیپ ها بدون ضرر هستند ولی در صورت عدم تشخیص زوده هنگام و عدم درمان به موقع امکان دارد ، به سرطان روده بزرگ تبدیل شود . متاسفانه این بیماری علائم خاصی ندارد ؛ و با گذشت زمان باعث ایجاد کم خونی، ضعف و خستگی در فرد می شود . لازم به ذکر است که پولیپ ها عامل اصلی ایجاد سرطان های روده هستند ، که در مورد خطرناک بودن و بدخیم بودن آن ها عوامل زیادی دخالت دارند .

بیماری پولیپ روده بزرگ ، معمولا در افراد بالای سال شایع است ، به گونه ای که ۲۰ تا ۳۰ درصد این افراد درگیر این بیماری هستند و از این رو انجام غربالگری های منظم در افراد بالای ۵۰ سال به منظور تشخیص این بیماری توصیه می شود . چرا که تشخیص به موقع این پولیپ ها خطر ابتلا به سرطان را کاهش داده و عوارض ناشی از آن را به حداقل می رساند .

انواع پولیپ روده بزرگ

انواع مختلف پولیپ های روده بزرگ به شرح زیر می باشد :

پولیپ های غیر سرطانی :

پولیپ های غیر سرطانی یا خوش خیم ، پولیپ های هیپرپلازی ( افزایش در تکثیر سلولها)، پولیپ های التهابی، لنفوئید و پولیپ های هامارتوماتوز را شامل می شوند . محل تشکیل این پولیپ ها در رکتوم بوده و از این رو آسیبی به غدد و روده وارد نمی شود .

پولیپ های نئوپلاستی :

این پولیپ ها شامل آندوم ها بوده و خطرناک هستند . احتمال تبدیل به سرطان در این پولیپ ها وجود دارد . معمولا اقدامی که برای این دسته از پولیپ ها انجام می شود ، استخراج آن ها توسط کونولوسکوپی است . این اقدام مانع از سرطانی شدن این پولیپ ها می شود . برای این کار پولیپ ها طی عمل جراحی از روده خارج می شوند . این پلیپ ها خود سه دسته هستند : لوله ای ، پرزی ، لوله ای _پرزی . که نوع لوله ای آن شایع نر می باشد .

علائم پولیپ روده بزرگ چیست ؟

همانگونه که در بالا نیز اشاره کردیم . بیماری پولیپ روده بزرگ معمولا بدون علامت است . و معمولا از طریق غربالگری قابل تشخیص می باشد .

با این حال ممکن است در برخی از افراد علائم زیر مشاهده شود :

تغییر رنگ مدفوع خون :

مشاهده ی رگه های قرمز رنگ در مدفوع یا مدفوع سیاه نشان دهنده پولیپ می باشد . لازم به ذکر است که در مواردی تغییر رنگ مدفوع می تواند به دلیل مصرف برخی از غذاها ، داروها و یا مکمل ها باشد .

خونریزی از رکتوم :

خونریزی علامت شایع پولیپ روده بزرگ است . خونریزی از رکتوم می تواند ناشی از پولیپ های روده بزرگ یا سرطان یا بواسیر یا هموروئید باشد .

تغییر در عادت های روده :

اسهال یا یبوست بیشتر از یک هفته نشان دهنده ی پولیپ روده بزگ است .

درد :

پولیپ های روده با اختلال در عملکرد روده ، با درد همراه هستند .

تهوع و استفراغ

کمبود آهن :

خونریزی از پولیپ ها به مرور زمان ، باعث کمبود آهن در بدن شده و علائمی همچون آریتمی، رنگ پریدگی، احساس خستگی و .. را در پی دارد .

ابتلا به پولیپ روده بزرگ چه علتی دارد ؟

تاکنون علت خاصی برای ابتلا به بیماری پولیپ روده بزرگ شناخته نشده است . ولی در مواردی وراثت ، سابقه ی فامیلی در بروز این بیماری موثر هستند . برخی دیگر از عوامل تاثیر گذار در ابتلا به بیماری پولیپ روده بزرگ عبارتند از :

  • دیابت ( نوع دوم )
  • افزایش سن ( بالای ۵۰ )
  • سابقه یک بیماری التهابی روده
  • سابقه پولیپ در گذشته
  • افزایش وزن و چاقی
  • سابقه خانوادگی سرطان روده یا پولیپ
  • اختلالات ارثی مانند سندروم گاردنر
  • سابقه سرطان تخمدان یا رحم قبل از ۵۰ سالگی

پولیپ روده بزرگ چگونه تشخیص داده می شود ؟

تشخیص بیماری پولیپ روده بزرگ از راه های زیر امکان پذیر خواهد بود:

کولونوسکوپی :

کونولوسکوپی به منظور مشاهده روده بزرگ و راست روده برای تشخیص بیماری پولیپ روده بزرگ انجام می شود .در این روش از لوله ای باریکی که انتهای آن به دوربین و چراغ متصل است استفاده می شود . ۹۵ درصد پولیپ های روده با کونولوسکوپی قابل تشخیص هستند .

کولونوسکوپی

کولونوسکوپی مجازی :

کونولوسکوپی مجازی از تاره های علم پزشکی است . در این روش از اشعه ی ایکس یا تصویربرداری CT یا MRI برای مشاهده ی روده بزرگ استفاده می شود .

تست باریم انما :

این روش جز قدیمی ترین روش ها برای تشخیص بیماری پولیپ روده است و در این روش ، با تصویری که از روده در اختیار پزشک قرار می گیرد ، بیماری قابل تشخیص می باشد . ولی برای اطمینان بیشتر بهتر است از سایر روش ها نیز استفاده شود .

آزمایش مدفوع :

آزمایش مدفوع به منظور بررسی وجود خون در مدفوع انجام می شود . وجود خون در مدفوع نشان دهنده بیماری پولیپ روده بزرگ می باشد .

راه های درمان پولیپ روده بزرگ چیست ؟

پزشک برای درمان بیماری پولیپ روده بزرگ از کونولوسکوپی یا سیگموئیدوسکوپی بهره می گیرد ، بدین صورت که در کونولوسکوپی ، پولیپ ها با استفاده از فورسپس یا حلقه سیم استخراج می شوند . لازم به ذکر است که این روش در مورد پولیپ های بزرگ جوابگو نیست . برداشت و حذف پولیپ های بزرگ از طریق عمل جراحی امکان پذیر می باشد . در مواردی نمونه برداری از پولیپ ها به منظور بررسی بیشتر و تشخیص نوع بافت و سرطانی بودن یا نبودن به آزمایشگاه فرستاده می شود .

عمل پولیپ روده بزرگ

بعد از استخراج پولیپ ها از بدن ، بیمار لازم است ازغذاهای پرفیبر و بدون چربی استفاده کند . بعد از برداشت پلیپ های روده ، احتمال بازگشت زیاد است و در ۳۰ درصد موارد بعد از درمان قابل برگشت است . از این رو چکاپ و بررسی وضعیت روده هر ۳ الی ۵ ماه یک بار توصیه می شود .

جراحی لاپاروسکوپی پولیپ روده بزرگ

در صورتی که پولیپ روده بزرگ باشد و با استفاده از روش کولونوسکوپی نتوان آن را رفع کرد باید بیمار عمل جراحی انجام دهد . امروزه پیشرفته ترین نوع جراحی پولیپ روده لاپاروسکوپی است . عمل لاپاروسکوپی روده بزرگ به نسبت عمل های باز کم تهاجمی بوده با استفاده از ابزرا لاپاروسکوپ انجام می شود .

لاپاروسکوپ

لاپاروسکوپ ابزار پزشکی برای عمل جراحی است که یک لوله باریک و بلند می باشد که نور زیادی تولید می کند در انتهای این لوله دوربین با وضوح تصویر بسیار بالا قرار دارد .

عمل لاپاروسکوپی روده بزرگ

این عمل بدین صورت انجام می شود که لاپاروسکوپ از طریق یک شکاف بر روی شکم ( بنا به تشخیص جراح ) وارد روده بیمار می شود . با حرکت دادن ابزار لاپاروسکوپ درون روده جراح پولیپ ها را بر روی صفحه نمایش که به دوربین سر لاپاروسکوپ وصل شده است می بیند و با استفاده از ابزار دیگر آنها را برمی دارد. این پولیپ ها در اختیار پاتولوژیست قرار داده می شود تا پولیپ ها از نظر سرطانی بودن سلولها بررسی شود.

مراقبت های بعد از عمل لاپاروسکوپی پولیپ روده بزرگ

بر اساس دستور العمل های پزشک معالج بعد از اتمام عمل جراحی عمل کنید و بعد از اینکه از بیمارستان مرخص شدید نسخه ای که پزشک برایتان نوشته است در منزل رعایت کنید .

  • کم کم به فعالیت های عالی و روز مره خود برگردید تا دوره بهبودی سریعتر شود .
  • هر گونه تغییر رنگ در ادرار خود را با پزشک در میان بگذارید.
  • رژیم غذایی که پزشک برای شما تجویز کرده است را رعایت کنید .
  • به مدت ۴ هفته از انجام ورزش های سنگین و فعالیت های طولانی مدت سخت خودداری کنید .
  • از مصرف هر گونه داروی غیر تجویزی مانند آسپرین خودداری کنید
  • برای کاهش درد می توانید از آنتی بیوتیک استفاده کنید .

برداشتن پلیپ روده با لیزر

امروزه استفاده از لیزر برای درمان بیشتر بیماری ها متداول شده است و به دلیل بدون درد بودن طرفداران زیادی را جذب کرده است . شاید قبل از اینها صرفا وقتی در زمینه درمان اسم لیزر می آمد فقط برای زیبایی بود ولی امروز با پیشرفت روز افزون علم پزشکی و تولید انواع تجهیزات پزشکی علم استفاده از لیزر برای درمان انواع بیماری مورد استفاده قرار می گیرد . که بنا به تشخیص متخصص باید انجام شود .

درمان قطعی سندرم روده تحریک پذیر

درمان قطعی سندرم روده تحریک پذیر , راه های درمان خانگی فوری و جدید

درمان قطعی سندرم روده تحریک پذیر , درمان دارویی و گیاهی سندرم روده تحریک پذیر , درمان جدید روده تحریک پذیر  را در درمان تایم بخوانید :  یکی از بیماری های گوارشی رایج ؛ سندرم روده تحریک پذیر یا IBS می باشد . که ممکن است خیلی از افراد را درگیر کند . این بیماری در میان افراد جوان به نسبت سالمندان شایع تر است . و ریسک ابتلا به این بیماری در زنان بیشتر از مردان است . دلیل این موضوع ؛ تغییرات هورمونی زنان ، علی الخصوص در دوران یائسگی می باشد . در مواردی هم این بیماری ارثی می باشد . استرس و اضطراب هم در ایجاد این بیماری موثر است . بیماری سندروم روده تحریک پذیر در بیشتر موارد خطر جدی ندارد ، و تنها با رعایت یکسری رژیم غذایی و تغییر در سبک زندگی و دوری از استرس قابل درمان است . در مواردی هم ممکن است این بیماری زندگی روزمره فرد را مختل کند .

درمان قطعی سندرم روده تحریک پذیر

سندروم روده تحریک پذیر بر روی روده بزرگ تاثیر می گذارد ، و با تغییر در بافت روده ؛ خطر ابتلا به سرطان کولورکتال را افزایش می دهد .

سندروم روده تحریک پذیر چیست؟

سندروم روده تحریک پذیر که به آن کولون اسپاستیک، کولون تحریک پذیر، کولیت روده‌ای و کولیت اسپاستیک هم گفته می شود ، با ایجاد اختلال در عملکرد روده بزرگ ، باعث درد در ناحیه ی شکم ، نفخ و تغییر عادات روده می شود . اسهال و یبوست مزمن از علامت اصلی ابتلا به این بیماری است . بیماری IBS برای فرد خطر جدی ندارد. ولی در مواردی فرد احساس خستگی و درد مزمن دارد که آزاردهنده بوده و هزینه های درمانی زیادی را برای فرد به وجود می آورد .

از علائم ابتلا به بیماری سندروم روده تحریک پذیر عبارتند از :

  • اسهال ، یبوست . در برخی موارد متناوب می باشد .
  • مخاط در مدفوع
  • گاز اضافه

سندروم روده تحریک پذیر در مواردی منجر به بیماری سرطان می شود . پس لازم است که نسبت به این موضوع حساس بود و برای پیشگیری در صورت مشاهده ی هر یک از علائم زیر به پزشک مراجعه کرد .

برخی از این نشانه ها و علائم عبارتند از :

  • اسهال در شب
  • استفراغ ناشناخته
  • مشکل بلع
  • کاهش وزن
  • خونریزی از رکتوم
  • نارسایی کمبود آهن
  • درد پایدار که این درد گذراندن گاز یا حرکت روده تحریک پذیر همراه نیست .

انواع بیماری سندرم روده تحریک پذیر

علامت اصلی بیماری سندروم روده تحریک اسهال و یبوست مزمن و مکرر می باشد . این بیماری انواع مختلفی دارد ، که هر کدام نشانه های خاصی دارد .

برخی از انواع بیماری سندروم روده تحریک پذیر عبارتند از :

  • IBS-D : علامت این نوع سندروم اسهال غالب می باشد.
  • IBS-C : علامت این نوع سندروم یبوست غالب می باشد.
  • IBS-A : تکرر اسهال و یبوست به طور متناوب .
  • IBS-PI : عفونت عامل اصلی این نوع از سندروم روده تحریک پذیر می باشد.

علت بیماری سندرم روده تحریک پذیر چیست ؟

تاکنون علت دقیقی برای سندروم روده تحریک پذیر مشخص نشده است . و این بیماری معمولا حاصل عدم تعادل صحیح میان مغز و دستگاه گوارش است . در واقع افزایش یا کاهش انقباضات ماهیچه روده عامل مهم در بیماری سندروم رودهمی باشد . با کاهش انقباضات ماهیچه ی روده عمل هضم غذا به تاخیر افتاده و منجر به یبوست می شود . افزایش انقباضات ماهیچه روده منجر به ایجاد گاز ، التهاب و اسهال می شود . از علل دیگر بیماری سندروم روده تحریک پذیر می توان به موارد زیر اشاره کرد :

  • بیماری سلیاک
  • جذب فروکتوز
  • یک واقعهٔ استرس‌زا در زندگی یا شروع بلوغ
  • عفونت‌های خفیف و عفونت‌های انگلی مانند ژیاردیازیس
  • انواع بیماری‌های التهابی روده
  • اختلال دستگاه ایمنی بدن
  • تب طولانی مدت
  • عفونت حاد دستگاه گوارش
  • تغییرات هورمونی در دوران یائسگی
  • یبوست مزمن
  • دردهای عملکردی مزمن در ناحیه شکم

تشخیص سندرم روده تحریک پذیر ؟

امکان تشخیص بیماری سندروم رود تحریک پذیر از طریق عکس و آزمایش وجود ندارد . تشخیص این بیماری تنها از طریق علائم آن امکان پذیر است . قبل از تشخیص بیماری سندروم روده تحریک پذیر ، رد عفونت های انگلی ، عدم تحمل لاکتوز ،رشد بیش از حد باکتری ها در روده باریک و بیماری سلیاک پیشنهاد می شود .

درمان خانگی سندرم روده تحریک پذیر

بیماری سندروم روده تحریک پذیر از طریق تغییر در سبک زندگی ، تغییر غذا و استفاده از دارو قابل درمان است .

تغییر در غذاها

  • کاهش مصرف کربوهیدرات : استفاده از کربوهیدرات در رژیم غذایی علائم این بیماری را شدت می کند . بنابراین بهتر است از مصرف مواد غذایی شامل کربوهیدرات خودداری شود .
  • عدم مصرف غذاهای نفخ آور : غذاهای نفاخ باید از رژیم غذایی حذف شود . از جمله مواد غذایی نفاخ می توان به به نوشیدنی‌های گازدار، سبزیجات و میوه‌‌های خام اشاره کرد .
  • عدم مصرف گلوتن : اسهال عارضه ای است که با مصرف گلوتن در بیمار مبتلا به IBS ظاهر می شود . لذا بیماران مبتلا به این بیماری بایستی از مصرف آن خودداری کنند .

با مصرف چه دارو های می توان علائم بیماری IBS را برطرف کرد ؟

  • استفاده ازمکمل های فیبردار و ملین ها : با استفاده از این داروها علائم ناشی از بیماری کم می شود . از جمله این داروها می توان به بارهنگ کتانی یا متیل سلولز اشاره کرد . استفاده از ملین‌های اسموتیک مانند منیزیم هیدروکسید یا پلی‌اتیلن گلیکول موثر خواهد بود .
  • مصرف داروهای ضد اسهال: مصرف داروهای ضد اسهال مانند داروی لوپرامید علائم IBS را برطرف می کند .
  • مصرف داروهای آنتی کولینرژیک و آنتی اسپاسمودیک : از جمله ی این داروها می توان به داروی هیوسیامین و دی‌سیکلومین اشاره کرد که اسپاسم روده را کاهش می دهند .
  • مصرف داروهای ضدافسردگی : در صورتی که همراه با بیماری IBS علائم افسردگی مشاهده شود ، استفاده از داروهای ضدافسردگی سه‌حلقه‌ای یا مهارکننده‌های بازجذب سروتونین موثر خواهد بود . ولی در صورت نداشتن افسردگی داروهای ضعیف تری مانند ایمی‌پرامین و نورتریپتیلین تجویز می شود .
  • آنتی بیوتیک : با مشاهده ی علائم رشد باکتری در روده ، آنتی بیوتیک تجویز می شود .

تغییر سبک زندگی

با تغییر در سبک زندگی و رعایت یکسری رژیم غذایی می توان بیماری سندروم روده تحریک پذیر را کنترل و یا حتی درمان کرد . رعایت اصول زیر به شما کمک خواهد کرد .

  • از مایعات و آب به مقدار کافی استفاده کنید .
  • مصرف فیبر فراموش نشود .
  • از مصرفغذاهای مضر مانند کافئین، فرآورده‌های لبنی و شیرین‌کننده‌های مصنوعی خودداری کنید .
  • نظم غذایی داشته باشید .
  • ورزش کنید .
  • مصرف ملین ها را کنترل کنید .
  • از اضطراب و استرس دوری کنید .

داروهای سندرم روده تحریک پذیر

به برخی از داروهایی که برای درمان بیماری سندروم روده تحریک پذیر استفاده می شود به موارد زیر اشاره کرد :

  • آلوسترون : کاربرد این دارو برای زنان می باشد . این دارو با کند کردن حرکات ضایعات در روده ، به درمان این بیماری کمک خواهد کرد . عوارض ناشی از مصرف این دارو شایع نیست ولی این دارو خطرناک است .و مصرف این دارو تنها زمانی که روش های درمانی دیگر موثر نباشد ، توصیه می شود .
  • لوبی‌پروستون : امصرف این دارو ترشح مایع در روده را زیاد کرده و عمل مدفوع به راحتی انجام می شود . این دارو هم مثل هر داروی دیگری بدون عوارض نیست . از جمله عوارض آن حالت تهوع، اسهال و دردهای شکمی اشاره کرد . مصرف این دارو زمانی که سایر روش های درمانی موثر نباشد ، توصیه می شود .
بیماری دیورتیکولیت

بیماری دیورتیکولیت , هزینه عمل جراحی دیورتیکولیت

بیماری دیورتیکولیت , هزینه عمل جراحی دیورتیکولیت , علائم دیورتیکولیت چیست ؟ : دیورتیکولیت (انفلاماسیون) یکی از بیماری های گوارشی است که معمولا روده بزرگ را درگیر می کند ، البته امکان بروز این بیماری در روده کوچک نیز وجود دارد.در سالهای اخیر شیوع این بیماری بیشتر شده است و بیشتر افرادی که به این بیماری مبتلا می شوند در رده سنی بالای ۵۰ سال می باشند .نکته مثبتی که در مورد این بیماری التهابی وجود دارد مسری و سرطانی نبودن آن است . هدف از این مقاله معرفی بیشتر این بیماری است .

بیماری دیورتیکولیت

دیورتیکولیت چیست؟

بیماری دیورتیکولیت از بیماری های روده به شمار می رود زمانی که دیورتیکول (برجستگی های کیسه مانند دیواره اندام های روده) دچار التهاب می شود به وجود می آید. نحوه رشد کیسه های دیورتیکول بربیماری که ایجاد میکند اثر میگذارد . زمانی که این کیسه ها تنها رشد کنند فرد به بیماری دیورتیکولوز مبتلا شده است اما در صورت عفونی وملتهب بودن آنها بیماری دیورتیکولیت ایجاد می شود .این کیسه ها که در قسمت ضعیف دیواره روده رشد می کنند باید هر چه سریعتر درمان شوند تا شخص به وضعیت خطرناکی دچار نشود .

علت ابتلا به دیورتیکولیت چیست؟

دانشمندان هنوز دلیل قطعی ایجاد بیماری دیورتیکولیت را پیدا نکرده اند .از علل این بیمار می توان به رژیم غذایی نامناسب اشاره کرد . شخص بیمار باید از یک رژیم غذایی حاوی فیبر فراوان و وچربی کمتر استفاده کند همچنین طبق گفته پزشکان دلیل دیگر ایجاد این بیماری انسداد مدفوع در روده می باشد که خود این مشکل در اثر عوامل مختلفی در بدن فرد ایجاد می شود . دیورتیکول ها زمانی در بدن فرد به وجود می آید که قسمت هایی از روده بزرگ ضعیف شده باشد ،این ضعیف شدن روده ها سبب بیرون زدگی بافت های کیسه مانند روده می شود و اگراین کیسه ها پاره شوند دچار التهاب و عفونت خواهند شد.

چند مورد از عواملی که سبب ایجاد بیماری دیورتیکولیت می شود :

  • رژیم غذایی کم فیبرو حاوی چربی زیاد
  • ابتلا به سبب وراثت
  • چاقی و اضافه وزن
  • عدم ورزش وکم تحرکی
  • استعمال دخانیات
  • کمبود ویتامین Dدر بدن
  • جنسیت (گفتنی است درصد ابتلای آقایان به این بیماری بیشتر از خانم ها می باشد )
  • مصرف برخی داروها (مانند آسپرین ودارو های ضد التهابی استروییدی)

علائم دیورتیکولیت

چند مورد از علایم ابتلا به بیماری دیورتیکولیت در ادامه بیان می شود:

  • درد شکم (که بیشتر در سمت چپ در قسمت تحتانی شکم اتفاق می افتد)
  • ایجاد تب
  • لکوسیتوز( بالا رفتن گلبول های سفید در گردش خون)
  • داشتن حال تهوع
  • تغییر در اجابت مزاج فرد اعم از اسهال یا یبوست
  • درد مداوم روده ها بدون تیر کشیدن
  • علائم ادراری
  • مثبت بودن جواب آزمایش خون در مدفوع در حالی که زمان اجابت مزاج خونریزی مشاهده نمی شود
  • کاهش اشتها در فرد

به دلیل شدت یافتن علائم بیماری در طول مدت ،شخص باید نسبت به درمان این بیماری هر چه سریعتر اقدام کند .

بیماری دیورتیکولیت چه عوارضی برای شخص ایجاد می کند ؟

شیوع عوارض بیماری دیورتیکولیت کم است و تنها در در ۲۵% مواقع رخ داده است و چند مورد از این عوارض به شرح زیر هستند :

  • آبسه : چرک و عفونتی که در کیسه های دیورتیکولجمع می شود تندیل به آبسه می شود.
  • انسداد روده : انسداد روده در این بیماران زمانی اتفاق می افتد که دیورتیکول ها تا حدی بزرگ شوند که پاره شوند.
  • فیستول : عفونت و التهاب ایجاد شده اگر در سریعترین زمان درمان نشوندسبب ایجاد فیستول شده و با مسیری غیر طبیعی مابین پوست و روده را ایجاد می کنند.
  • التهاب صفاق : التهاب صفاق وضعیتی اورژانسی است که درآن پرده ای که اعضای داخلی بدن در حفره شکمی را می پوشاند در اثر پاره شدن دیورتیکول ها و رها شدن عفونت در بدن دچار التهاب می شود.

در چه مرحله از بیماری باید به پزشک مراجعه کرد ؟

زمانی که دستگاه گوارش به صورت طبیعی کار نکند برای فرد مشکل ساز می شود .در صورت مشاهده علائم غیر طبیعی دستگاه گوارش مانند یبوست، اسهال، تب و … فورا بهپزشک خود مراجعه کنید. البته این علائم تنها نشانگر بیماری دیورتیکولیت پیشرفته نیست و می تواند نشان دهنده ابتلا به سایر بیماری ها باشد .

راه های پیشگیری از ابتلا به دیورتیکولیت

همان طور که قبلا بیان شد هنوز علت دقیق ابتلا به بیماری دیورتیکولیت مشخص نشده است ،به همین جهت نمی توان راه پیشگیری مشخصی برای آن بیان نمود.اما با رعایت نکاتی و تغییر در روند زندگی می توان از ابتلا به این بیماری پیشگیری کرد.برخی از این نکات عبارتند از:

  • غذاهایی سرشار از فیبر مصرف کنید.
  • تا جای امکان از مصرف غذاهای چرب و کنسروی پرهیز کنید.
  • روزانه ویتامین Dمورد نیاز بدن خود را از طریق نور آفتاب و غذاهای سرشار از آن دریافت کنید.
  • ورزش و تحرک کافی داشته باشید.
  • جدا از مصرف الکل و استعمال دخانیات اجتناب کنید.

روش های درمان دیورتیکولیت کدامند؟

زمانی که مشخص می شود فرد به بیماری دیورتیکولیت مبتلا شده است مجموعه روش های درمانی جهت بهبودی وی آغاز می شود . به تعدادی از این روش ها در زیر اشاره می کنیم:

درمان دارویی دیورتیکولیت

پزشک با توجه به وضعیت عمومی فرد بیمار برای وی دارو های خوراکی یا وریدی را تجویز می کند .چنانچه فرد بیمار از دردهای شکمی و تب خفیف شکایت کند ،معمولا دکتر معالج به وی داروهای آنتی بیوتیک خوراکی نظیر آموکسی‌‌‌‌‌‌‌‌‌سیلین‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کلاولانات، سیپروفلوکساسین، مترونیدازول یا تری‌‌‌‌‌‌‌‌‌ متوپریم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ سولفامتوکسازول، مترونیدازول و .. را تجویز می کندو توصیه می کند همزمان با مصرف این داروها از مایعات فراوان استفاده کند ، چون که مایعات شفاف در بهبودی حرکت روده ها تاثیر مثبت دارند. داروهای آنتی بیوتیک وریدی در زمانی استفاده می شود که درد بیمار شدت یابد.

عمل جراحی دیورتیکولیت

درمان دیورتیکولیت بوسیله جراحی زمانی لازم است که بیماری پیشرفت کرده و شدت درد بیمار افزایش یابد و درمان های دارویی پاسخگوی بیماری نباشند. . در زمانی که دیورتیکول دچار خونریزی شود و همچنین زمانی که این بافت ها به مجاری ادراری نفوذ کنند و سبب عفونت ادراری شوند و همچنین در زمانی که انسداد روده رخ می دهد، درمان بوسیله جراحی لازم است . در این عمل جراحی دیورتیکولیت جهت تخلیه عفونت و برداشت بافت دیورتیکول انجام می شود.

درمان دیورتیکولیت در طب مکمل

درمان های خانگی از قدیم ایام تا حال استفاده می شوند . در درمان بیماری دیورتیکولیت نیز همراه با درمان های دارویی و جراحی ،درمان بوسیله طب مکمل نیز می تواند در بهبود علائم این بیماری موثر باشد،

چند مورد از درمان های خانگی توصیه شده برای این بیماری در زیر آمده است :

  • فیبر : رژیم غذایی حاوی فیبر فراوان سبب آسان تر شدن حرکات روده می شود .به همین خاطر مصرف خوراکی های سرشار از فیبر نامحلول نظیر کدو، کلم بروکلی، کلم، هویج، تخم کتان و … توصیه شده است.
  • ورزش : جهت بهبود بخشیدن به عمل اجابت مزاج و حرکات روده انجام ورزش و تحرک بدنی تاثیر گذار است .
  • مصرف پروبیوتیک ها: خوراکی های پروبیوتیک به سبب داشتن باکتری های مفید در بهبود علائم گوارشی موثر هستند و سبب قوی تر شدن سیستم ایمنی بدن می شوند.
  • نوشیدن آب گرم : ماه غذایی دیگری که در فرایندهضم موثر بوده و به حرکات راحت تر روده ها کمک می کند ، استفاده از آب گرم است. آب گرم مخصوصا اگر صبح ها ناشتاخورده شود برای سیستم گوارش بسیار موثر است .
  • داروهای گیاهی : برای این بیماری نیز مانند هر بیماری دیگری ،خوردن برخی گیاهان دارویی موثر است . برخی از این گیاهان دارویی عبارتند از بابونه، آلوئه ورا،سیب زمینی وحشی، نارون لغزنده و ..
  • جویدن کامل مواد غذایی : سعی کنید همیشه لقمه های غذایتان را خوب بجوید تا در فرایند گوارش مشکل پیش نیاید .
درمان بواسیر با پماد آنتی هموروئید

درمان بواسیر با پماد آنتی هموروئید

درمان بواسیر با پماد آنتی هموروئید , آیا بواسیر با این پماد درمان می شود ؟ : بیماری بواسیر یا هموروئید شایع ترین بیماری مقعدی است که به علل مختلفی همچون ایستادن یا نشستن طولانی مدت ، یبوست ، جراحی روده و … ایجاد می شود این بیماری به صورت تورم والتهاب مویرگ های موجود در خروجی دستگاه گوارش ایجاد می شود.جهت درمان این بیماری روش های مختلفی وجود دارد .اولین راه درمانی که در زمان بروز این بیماری به ذهن می رسد استفاده از پماد آنتی هموروئید است .این پماد ،درمانی مناسب در مراحل ابتدایی بروز این بیماری است .

درمان بواسیر با پماد آنتی هموروئید

درمان بواسیر با پماد آنتی هموروئید

بیماری بواسیر دارای دونوع داخلی و خارجی است .بواسیر داخلی معمولا همراه با خونریزی مقعدی بی درد است اما بواسیر خارجی ممکن است علایمی مانند درد و خونریزی و… داشته باشد . پماد آنتی هموروئید با فرمولاسیون ویژه ای ساخته شده است که برای درمان هموروئید داخلی و خارجی موثر می باشد . پماد یا شیاف آنتی هموروئید همچنین داروی تسکین دهنده مناسبی برای سایر اختلالات مجرای مقعدی مانند شقاق یا فیستول نیز می باشد .

همانطور که قبلا ذکر شد بیماری هموروئید یا بواسیر یکی ازشایع ترین انواع بیماری های مقعدی است که در اثر فشار زیاد ،عروق این ناحیه گشاد شده و این بیماری ایجاد می شود و به علت درد و خونریزی زیاد آن باید سریعا به فکر درمان آن بود .

مزایای استفاده از پماد آنتی هموروئید

پماد آنتی هموروئید درمانی بسیار سریع و تاثیرگذار در کاهش علایم آزاردهنده بواسیر است .زمانی که بیمار از علایم بواسیر رنج می برد سریع ترین و در دسترس ترین داروی ممکن برای بیماریش این پماد است هموروئید هایی را که در مراحل اولیه هستند و بیمار را آزار می دهند درمان می نماید همچنین با خاصیت ضد دردی که دارد در تسکین علائم این بیماری مفید است . با وجود همه این مزایا، پماد آنتی هموروئید درمانی موقت است و فقط برای بهبود موقت علائم بیماری به کار رود . برخی دیگر از مزایای استفاده از پماد آنتی هموروئید در این قسمت ذکر می شود:

  • کمک به بهبود التهاب و تورم
  • درمان سوزش و خارش مقعد
  • تسکین درد
  • ترمیم بافت ها و عروق آسیب دیده ناشی از هموروئید
  • درمان خونریزی های مقعد

مضرات استفاده از پماد آنتی هموروئید

از مضرات استفاده از این پماد بواسیر یا هموروئید به تاثیر درمانی آن در مراحل اولیه بیماری می توان اشاره کرد و در بواسیر های پیشرفته تاثیر چندانی ندارد همچنین این دارو تاثیر موقت داشته و صرفا جهت پیشگیری از بیماری است و درمان قطعی نمی باشد و برای در امان ماندن از عوارض احتمالی آن نباید به مدت طولانی مصرف شود .چند مورد از عوارض این بیماری که بیشتر در اثر استفاده بیش از حد توصیه شده توسط پزشک وبه مدت طولانی روی می دهد، بدین شرح است:

  • ورم و التهاب پوست در اطراف مقعد
  • خارش شدید و سوزش پوست
  • راش پوستی
  • ایجاد واکنش های حساسیتی در پوست مقعد
  • ایجاد درد
  • قرمزی پوست در اطراف مقعد
  • داشتن خونریزی مقعدی

در افراد مختلف عوارض متفاوتی بروز می کند و ممکن است همه این عوارض در یک فرد دیده نشود اما در صورت دیدن هر یک از این عوارض مصرف دارو را قطع نموده، و به پزشک مراجعه نمایید.

در چه شرایطی استفاده از پماد آنتی هموروئید توصیه می گردد؟

با توجه به شایع بودن بیماری هموروئید یا بواسیر انتظار می رود افراد زیادی در دنیا برای یکبار هم که شده این بیماری را در طول عمر خود تجربه کرده باشند.  همانطور که اشاره شد از ساده ترین راهکار های درمانی برای این بیماری استفاده از پماد آنتی هموروئید است .اما باید به این نکته توجه داشت که خاصیت این پماد تنها برای بهبود موقت علائم بیماری است و خاصیت درمانی قطعی ندارد ،و همچنین در مراحل ابتدایی این بیماری کاربرد دارد وگزینه مناسبی برای درمان هموروئیدهای پیشرفته نخواهد بود.

معمولا پزشکان متخصص جهت درمان هموروئید های پیشرفته درمان های موثرتری مانند درمان تهاجمی جراحی یا درمان کم تهاجمی مثل لیزررا تجویز می کنند . این روش های درمانی بدون هیچ گونه خونریزی و درد و در کمترین زمان ممکن بیماری را درمان می کند .

در زمان مصرف پماد آنتی هموروئید به این نکات توجه کنید

  • مصرف این دارو در زمان شیردهی وبارداری باید با نظر پزشک صورت بگیرد .
  • پزشک باید دوز مصرفی دارو را برای بیمار تجویز کند .در هر بسته پماد یک عدد اپلیکاتور تعبیه می شود که برای استعمال پماد از آن استفاده می شود .لازم است آن را پس از هر بار استفاده با آب و صابون بشویید.
  • چنانچه زمان مصرف دارو را فراموش کردید اگر مدت کوتاهی گذشته بلافاصله استفاده کنید در غیر این مصرف دارو را دوبرابر نکنید
  • اگر پماد بیشتر از مقدار تجویز شده توسط پزشک مصرف شود می تواند باعث بروز عوارض این پماد گردد.
  • در صورت ایجاد خونریزی مصرف دارو را قطع نموده و با پزشک مشورت نمایید.
  • در صورتی که علائم بیماری در طی یک یا دو هفته بهبود نیافت و یا تشدید شد لازم است با پزشک مشورت نمایید.
  • در صورت ابتلا به یکی از بیماری های نظیر دیابت، مشکلات قلبی، فشار خون بالا، اختلال تیروئید و مشکلات مربوط به مجاری ادراری ، پزشک خود را در جریان بگذارید .
  • اگر همزمان داروهای دیگری نیز مصرف می کنید، حتما این موضوع را با پزشک خود در میان بگذارید.
  • استفاده از پماد هموروئید برای کودکان ممنوع است.
  • برای رسیدن به نتیجه بهتر قبل از مصرف این پماد ، ناحیه ی مقعدی را با آب و صابون شستشو داده و با حوله ای نرم خشک کنید.
فست فود و خطر ابتلا به بیماری مقعدی

فست فودها چگونه خطر ابتلا به بیماری های مقعدی را افزایش می دهند؟

فست فود و خطر ابتلا به بیماری مقعدی , فست فودها چگونه خطر ابتلا به بیماری های مقعدی را افزایش می دهند؟ : افرادی که در طول روز بیشتر از غذاهای استفاده می کنند که فست فودی می باشند ،باید نگران سلامتی خود باشند چنان چه فردی بیشتر هله وهوله می خورد و غذاهای سالم و فیبردار مصرف نمی کند این مسئله می تواند سلامتی این فرد را دچار اختلال نماید.

فست فود و خطر ابتلا به بیماری مقعدی

بر اساس تحقیقات صورت گرفته ،پزشکان به این نتیجه رسیده اند که مصرف بیش از اندازه فست فودها می تواند می تواند خطر ابتلا به بیماری های مقعدی را در افراد افزایش دهد.غذاهای فست فودی شکم افرد را دچار نفخ کرده و موجب یبوست انها می گردد. چنانچه به اندازه کافی فیبر به بدن ما انسان ها نرسد ؛مدفوع سفت تر می شود و به سختی می تواند از بدن ما دفع گردد اما غذاهایی که دارای فیبر می باشند سبب می شوند که مدفوع روان تر شده و راحتر از بدن خارج شود.

بررسی های مختلف در این زمینه نشان می دهد که مصرف مکمل های فیبردار در برنامه غذایی روزانه می تواند موجب کاهش نشانه های بیماری های مقعدی از جمله بواسیر ،شقاق و خونریزی مقعدی گردد.و بهترین راه حل برای پیشگیری از این بیماری ها ،استفاده از مکمل های فیبردار می باشد.

در ضمن داشتن عادت های غلط غذایی می توانند سبب ابتلای افراد به سرطان روده گردد.همان طور که می دانید روده بزرگ انتهایی ترین قسمت دستگاه گوارشی ما انسان ها می باشد که غذا قبل از اینکه از بدن خارج شود وارد آن قسمت می شود و در این قسمت آب و مواد غذایی به کل گرفته می شود .در این شرایط مواد غذایی اگر بیشتر حاوی مواد فیبردار باشند به بدن کمک خواهند کرد تا مدفوع راحتر از بدن خارج گردد.

همچنین عادت عادت های غلط زندگی امروزی و کاهش تحرک ،پیاده روی ،ورزش ،استفاده از خوراکی های فیبردار و به جای این ها مصرف خوراکی های پر چرب ،مصرف دخانیات و مصرف فست فود ها می تواند احتمال ابتلای افراد به سرطان روده را بالا ببرد .در واقع یکی از نشانه های بارز سرطان روده بزرگ ،خارج شدن خون روشن در زمان دفع مدفوع از بدن می باشد.

افزایش خطر ابتلا به بیماری های مقعدی با مصرف زیاد فست فود ها

از انجایی که مصرف فست فود ها می تواند یبوست را در ما انسان ها تشدید کند ،و یبوست نیز دلیل اصلی ابتلای انسان به بسیاری از بیماری های مقعدی از جمله بواسیر می باشد. در ضمن مصرف خوراکی های فرآوری شده ،شیرین و فست فود ها می تواند علائم وجود انگل در بدن ما انسان ها را هم افزایش دهد.انواع انگل ها و بیماری هایی که در پی آن بروز می کنند ،خیلی با تاخیر علائم خود را نشان می دهند.و آن هم هنگامی می باشد که عفونت بدن را آلوده نموده است.

ما انسان ها جهت خلاص شدن از شر این انگل ها باید بدن خودرا سم زدایی کنیم .تا بتوانیم دستگاه گوارش و کبد خود را از انگل های مرده پاکسازی نماییم.هنگامی که ما بدن خود را سم زدایی می کینم نباید از خوراکی های شیرین ،فرآوری شده ،فست فودها و فرآورده های حاوی گندم استفاده نماییم.

در ضمن استفاده از فست فودها موجب می گردند که ما نتوانیم که به خوبی و به حد کافی شکم خود را تخلیه نماییم .چنان چه ما در طول هفته تنها دو بار تخلیه مدفوع داشته باشیم ،این نشانه ی این مسئله می باشد که ما دچار یبوست می باشیم و مدفوع ما خیلی سفت شده است.و در این شرایط ما مجبور می شویم که برای دفع مدفوع فشار زیادی را به ناحیه مقعد خود وارد کنیم که این موارد می تواند خطر ابتلای ما را به بیماری بواسیر یا هموروئید افزایش دهد.

نتیجه گیری :

اگر خانم ها ۲۵ گرم و آقایان ۳۸ گرم در روز خوراکی های فیبر دار مصرف کنند و آب زیادی هم در طول روز بنوشند ،این امر می تواند مانع از یبوست این افراد شده و جلوگیری از یبوست نیز نشانه های بیماری هایی مانند بواسیر و سایر بیماری های مقعدی را کاملا  برطرف می سازد.

درمان فیستول مقعد به روش جراحی

درمان فیستول مقعد به روش جراحی

درمان فیستول مقعد به روش جراحی : احتمال بسیار کمی وجود دارد که فیستول مقعد ،بودن درمان زخم ایجاد شده بهبود پیدا کند.در اکثر افرادی که دچار این بیماری می باشند باید برای برطرف نمودن فیستول مقعد از جراحی استفاده شود.با توجه به اینکه نوع فیستول مقعد (ساده یا پیچیده ) باشد و همین طور موقعیت آن ،برای درمان آن از تکنیک و روش های مختلفی استفاده می گردد.از جمله این روش ها می توان به فیستولوتومی ،استن،فلپ آدوانسمنتو پلاگین بیولوژیکی اشاره داشت.

درمان فیستول مقعد به روش جراحی

در اغلب موارد ، فیستول مقعد را به شکل سرپایی و بدون نیاز به بستری کردن بیمار ، جراحی می کنند.در صورتی که فیستول مقعد بزرگ و عمیق باشد ؛امکان دارد که لازم باشد که بعد از جراحی ،بیار مدتی در بیمارستان تحت مراقبت قرار بگیرد.ولی در سایر موارد بیماران می توانند در همان روز پس از جراحی ترخیص شوند ،ولی با این وجود بهتر است که برای اینکه به روند بهبود بیماری کمک شود ؛بهتر است که بیماری چند روزی را به استراحت بپردازد.روش های مختلف جراحی فیستول ،با توجه به موقعیت و محل قرار گیری فیستول ،به وسیله پزشک انتخاب می گردند که هر کدام از این روش ها دارای یک سری مزایا و یک سری معایبی می باشند.

مراجعه به دکتر : متخصص گوارش

تکنیک های مختلف جراحی فیستول عبارت اند از :

– فیستولوتومی

در این روش جراح یک برش باز در تمام طول فیستول با هدف بررسی و برطرف کردن آسیب های وارده به همه قسمت ها انجام می دهد .در این روش پوست و عضله تونل موجود به صورت کامل باز شده و پزشک می تواند فیستول را از داخل به خارج ترمیم کند و بعد از مدتی تبدیل به یک شیار می گردد.برای بهبود زخم ناشی از جراحی حدود ۱ تا ۲ ماه زمان مورد نیاز می باشد.این روش در ۸۵ تا ۹۵% موارد مورد استفاده قرار می گیرد.

– روش استن

این روش از زمان های دور برای درمان فیستول مقعد مورد استفاده قرار می گرفته است.و در روش سنتی با استفاده از موی دم اسب یا کتان انجام می گرفت.در مواردی که فیستول مقعد پیچیده تر باشد و در قسمت های بالایی قرار گرفته و قسمتی از عضله اسفنکتر را هم درگیر کرده باشد ،ابتدا یک نخ بخیه یا لوله باریک ومخصوص تخلیه را برای حداقل ۶تا ۱۲ هفته در فیستول مقعد قرار می دهند تا بتواند چرک فیستول را تخلیه کرده و به بهبود فیستول کمک نماید.و بعد از آن جراحی قطعی مناسب را در صورت نیاز انجام می دهند.این روش می تواند برای بیمارانی که در معرض خطر ابتلا به بی اختیاری مقعدی می باشند ،به خصوص بی اختیاری گاز روده ،روش مناسبی باشد.در برخی مواقع چندین جراحی باید برای بیمار انجام گردد.

– تکنیک فلپ آدوانسمت

این روش را اغلب در درمان فیستول های پیچیده به کار می برند که برای افرادی که در عرض خطر بی اختیاری مقعد می باشند ،مورد استفاده قرار می گیرد.در این تکنیک یک قسمتی از بافت رکتوم یا پوست اطراف مقعد را برمی دارند و سپس با استفاده از آن فیستول را ترمیم می کنند.این روش درمانی در حد خفیف تا متوسط دارای بی اختیاری مقعدی می باشد .مواردی مانند سیگار کشیدن ،بیماری کرون و بدخیمی احتمال شکست این تکنیک را بالا می برند و میزان عود گزارش شده از این روش حدود ۵۰% می باشد.

– پلاگین بیولوژیکی

در این روش یک پلاگین مخروطی شکل که از بافت انسان ساخته شده است (مخاط روده انسانی ) جهت جلوگیری از باز شدن فیستول مقعد مورد استفاده قرار می گیرد.این پلاگین توسط بخیه به سر داخلی فیستول مقعد وصل می گردد.اغلب بافت جدید در اطراف پلاگین رشد می کند و کمک می کند تا فیستول بهبود پیدا کند .در این روش خطر بی اختیاری مقعدی برای بیمار وجود ندارد و این روش بیش از ۸۰% با موفقیت همراه است.ولی موفقیت بلند مدت آن می توان گفت که کمتر از ۵۰% می باشد.این روش دارای عوارضی مانند درد ،ایجاد آبسه و یا احتمال جابه جایی پلاگین را دارد . در این روش بیمار باید حدود یک شبانه روز در بیمارستان بستری شود.

امروزه روش دیگری به غیر از روش های تهاجمی و جراحی ذکر شده در بالا نیز کشف گردیده است که می توان گفت که در حال حاضر تنها روش درمان غیر جراحی فیستول مقعد به شار می آید .چسب فیبرین روشی می باشد که در آن ماده ی فیبرینی از طریق منفذ فیستول تزریق شده و درون فیستول را پوشش می دهد ،در مرحله بعدی متفذ فیستول توسط بخیه بسته می شود .

در این روش بافت ها امکان پیدا می کنند که به هم برسند و فیستول از قسمت های داخلی به خارجی بهبود پیدا کند.این یک روش ساده ؛مطمئن و بدون درد می باشد که در آن خطر بی اختیاری مقعد برای بیمار وجود ندارد وبیمار در این روش میزان نگرانی کمتری دارد.یزان موفقیت اولیه این روش بالا و ۷۷% می باشد که در طی ۱۶ ماه به ۱۴% کاهش پیدا می کند در واقع این روش در دراز مدت دارای نتایج ضعیفی می باشد.

بیمارچه مراقبت هایی راباید بعد از عمل جراحی فیستول انجام دهد؟

در اغلب موارد بعد از پایان عمل جراحی فیستول مقعد ،پس از مدتی بیمار به هوش آمده و می تواند حرکت کرده و بلافاصله اعمالی مانند خوردن و نوشیدن را انجام دهد به گونه ای که حتی می تواند ترخیص شده و به منزل برگردد.ولی در صورتی که اعمال جراحی بیمار پیچیده باشد ،باید یک مدتی در بیمارستان بستری گردد .در حالت کلی مرخص شدن بیمار به معنی بهبود کامل او نمی باشد و باید تا بهبودی نسبی زخم ناشی از جراحی در منزل به استراحت بپردازد.و سعی کند که توصیه های پزشک معالج خود را مو به مو انجام دهد.

مراقبت های بعد از عمل جراحی فیستول مقعد عبارت اند از :

  • استفاده از داروهای مسکن : اغلب بیماران بعد از عمل جراحی احساس می کنند که باید از داروهای مسکن استفاده کنند تا دردشان تسکین پیدا کند.ولی مصرف این داروها باید تحت نظر پزشک و با دوز مناسب انجام شود.
  • استفاده از آنتی بیوتیک ها در صورت نیاز :در صورتی که فرد بعد از جراحی دارای تب و عفونت نباشد و در ضمن دارای بیماری دیگری هم نباشد ،نیازی به مصرف آنتی بیوتیک ندارد ولی افرادی که دچار بیماری هایی مانند اختلال ایمنی بدن و یا دیابت می باشند ،باید از جراحی به عنوان پیشگیری آنتی بیوتیک مصرف کنند .
  • تعویض نمودن پانسمان :بعد از جراحی باید پانسمان ناحیه عمل هر چند یک روز تعویض گردد که این کار یا باید به وسیله یک پرستار انجام شود و یا بهتر است که فرد آموزش لازم برای این کار را در بیمارستان ببیند.زخم ناحیه مورد نظر تقریباً می تواند پس از ۶ هفته بهبود پیدا کند.
  • خود داری ازنشست روی زخم : فرد باید هنگام نشستن طوری بنشیند که فشار کمتری به زخم او وارد شود شاید گذاشتن یک بالش در زیر باسن بتواند این فشار را کاهش دهد.
  • ویزیت پزشک : بیمار باید در موعد مقرر به پزشک معالج خود مراجعه کند و توسط وی مورد معاینه قرار بگیرد .ولی در صورتی که قبل از موعد تعیین شده دچار عارضه یا مشکلی شده باشد باید بلافاصله به پزشک خود مراجعه کند.
  • نشستن در حمام آب گرم : نشستن در حمام آب گرم روزی سه بار و به مدت یک ربع می تواند یک هفته پس از عمل جراحی فیستول به سرعت بهبودی زخم بیمار کمک شایانی بکند.
  • استفاه از رژیم غذایی ملین : برای اینکه فرد پس از عمل جراحی فیستول مقعد دچار یبوست نشود باید یک رژیم غذایی پر فیبر داشته باشد تا دفع مدفوع همراه با درد نباشد .

عواض عمل جراحی فیستول مقعد

  • داشتن تورم ،ترشح یا درد ی که رو به افزایش است.
  • داشتن خونریزی شدید
  • داشتن عفونت
  • بی اختیاری مقعد
  • داشتن شکل در دفع ادرار
  • دچار یبوست شدن
  • حالت تهوع
  • داشتن تب بالای ۳۸ درجه