نوشته‌ها

بیماری پاژه سینه

بیماری پاژه سینه , راه درمان پاژه سینه

بیماری پاژه سینه , راه درمان پاژه سینه : این بیماری در میان زنان و مردان مشترک می باشد ولی معمولا در زنان دیده می شود .و حدودا  می توان گفت که ۴-۱ درصد از کل موارد سرطان پستان نیز از این نوع می باشند .متوسط سن افراد مبتلا به این بیماری ۵۷ سال می باشد ولی متاسفانه در نوجاونان نیز در اواخر دهه ۸۰ این بیماری مشاهده شده است.

بیماری پاژه سینه

بیماری پاژه سینه

پاژه سینه چیست؟

این بیماری که به نام بیماری پاژه نوک پستان نیز معروف می باشد ، یک نوعی از سرطان می باشد که به ندرت مشاهده می شود و در پوست نوک پستان و اغلب در اطراف دایره تیره تر پوست به وجود می آید .معمولا افرادی که دچار بیماری پاژه سینه می باشند ؛دارای یک یا چند تومور هم در داخل پستان می باشند.این تومور پستان یا کارسینوم مجرایی در سرطان سینه یا مهاجم است.

نام این بیماری از نام (سر جیمز پاژه ) پزشک انگلیسی قرن نوزده گرفته شده است، که این پزشک توانست در سال ۱۸۷۴ به رابطه بین تغییرات نوک پستان و سرطان پستان پی ببرد.تعدادی بیماری دیگر هم بعد از سر جیمز پاژه ،مانند بیماری پاژه استخوان و پاژه extramammary ،که شامل بیماری پاژه فرج و بیماری پاژه آلت تناسلی می باشد ،هم به نام این پزشک نام گذاری شده اند.این بیماری ها با بیماری پاژه سینه ارتباطی ندارند) ما در این مقاله تنها بیماری پاژه سینه را مورد بررسی قرار می دهیم.

در واقع سلول های بدخیم به عنوان سلول های پاژه شناخته می گردند.این سلول ها در روی پوست (لایه سطحی پوست )نوک پستان وهاله پستان ظاهر می شوند.سلول های پاژه معمولا در زیر میکروسکوپ دیده می شوند،آنها احتمال دارد به عنوان سول های منفرد یا گروهی کوچک در اپیدرم یافت شوند.

این بیماری در خانم ها و آقایان اتفاق می افتد ولی معمولا در زنان دیده می شود.حدود ۴-۱ درصد از کل موارد سرطان پستان نیز شامل بیمارپاژه سینه می باشد.درست است که متوسط سنی افرا د مبتلا به این بماری ۵۷سال می باشد ولی متاسفانه این بیماری در نوجوان هم در اواخر دهه ۸۰ مشاهده شده است.

علت دقیق این بیماری به درستی هنوز برای پزشکان ناشناخته می باشد .شایعترین نظریه ای که در مورد این بیماری پذیرفته شده است این می باشد که سلول های سرطانی از یک تومور داخل پستان از طریق مجاری شیر به نوک پستان و اطراف پستان کشیده می شوند.این مسئله شرح می دهد که چرا بیماری پاژه سینه و تومور در داخل پستان تقریبا همیشه باهم بروز می کنند.

و نظریه دومی هم که در این مورد وجود دارد این می باشد که ،سلول ها در نوک پستان یا دور پستان به سرطان مبدل می شوند.این مسئله نیز شرح می دهد که چرا چند نفر بیماری پازه را بدون داشتن تومور در داخل پستان ،گسترش می دهند.به غیر از این ،این احتمال نیز وجود دارد که بیماری پاژه سینه و تومور داخل پستان به شکل مستقل هم جود داشته باشند.

چگونگی درمان بیماری پاژه سینه

پزشکان با استفاده از بیوپسی نوک پستان به درستی می توانند بیماری پاژه سینه را تشخیص دهند.چندین نوع بیوپسی نوک پستان موجود می باشد که شامل روش های توضیح داده شده در زیر می باشند.

  • بیوپسی سطحی : در این روش از اسلاید شیشه ای یا ابزار دیگری جهت نرم نمودن سلول ها از سطح پوست استفاده می گردد .جهت برداشتن لایه بالایی پوست مورد استفاده قرار می گیرد.
  • بیوپسی گوه : در این روش هم از یک چاقوی جراحی جهت برداشتن یک گوه کوچک از بافت استفاده می گردد.

در مواردی هم احتمال دارد که پزشکان تمام نوک پستان را حذف نمایند.سس آسی شناس سلول ها یا بافت را زیر میکروسکوپ مورد بررسی قرار دهد تا سلول های پاژه را پیگیری کند. معمولا کسانی که دچار بیماری پاژه سینه می باشند ،یک یا چند تومور هم در داخل پستان دارند.به غیر از تجویز بیوپسی نوک پستان ،پزشک حتما باید معاینه بالینی پستان را برای بررسی توده ها یا دیکر تغییرات پستان هم صورت بدهد.

حدود نیمی از افرادی که دچار بیماری پاژه سینه می باشند ،می توانند در معاینه بالینی پستان آن را احساس کنند. پزشک تست های تشخیص مانند ماموگرافی تشخیصی ،سونوگرافی و تصویربرداری تشدید مغناطیسی را جهت بررسی تومورهای احتمالی تجویز می کند.

مدت ها ،ماستکتومی با حذف یا بدون حذف غدد لنفاوی زیر بازو در یک طرف قفسه سینه (به عنوان عقده لنفاوی زیر بغل) به عنوان جراحی استاندارد جهت بماری پاژه سینه استفاده می شده است. پزشکان این جراحی را انجام می دادند چون بیمارانی که دچار بیماری پاژه سینه بودند تقریبا می توان گفت که همیشه دارای یک یا چند تومور نیز بودند.حتی در صورتی که فقط یک تومور وجود داشته باشد ،این تومور می تواند در چند سانتی متری نوک پستان قرار بگیرد.که می توان دور نوک پستان را به وسیلهی جراحی روی نوک پستان برداشت.

با همه این تفاسیر ،بررسی ها نشان می داده است که جراحی حفظ پستان که شامل برداشتن نوک پستان و هاله دور ان می باشد ؛با پرتودرمانی کامل پستان ،گزینه ای مطمئن تر جهت افرادی با بیماری پاژه می باشد که در سینه آن ها توده قغبل لمس وجود ندارد و ماموگرام ها هم تومور را نشان نمی دهند. کسانی مع دچار بیماری پاژه سینه می باشند و درضمن تومور پستان هم دارند و ماستکتومی دارن باید بیوپسی غدد لنفاوی نگهبان مراجعه نمایند تا مشخص شود که آیا سرطان به عقده های لنفاوی زیر بغل سرایت نموده است یا خیر؟

چنانچه سلول های سرطانی در گره لنفاوی نگهبان یافت شوند ،فرد باید مورد جراحی غدد لنفاوی زیر بغل قرار بگیرد.بسته به مرحله و ویژگی های دیگر تومورهای پستان ( مانند ،حضور یا عدم حضور گره لنفاوی ،گیرنده های استروژن و پروژسترون در سلول های توموری و بودن پر.تئین HER2 در سلول های توموری ) ، احتمال دارد درمان های کمکی مانند سیمی درمانی یا درمان هورمونی برای بیمار توصیه گردد.

نشانه های بیماری پاژه سینه

باید بگوییم که معمولا نشانه های بیماری پاژه سینه با برخی از بیماری های پوستی خوش خیم مانند درماتیت یا اگزما اشتباه گرفته می شود . این نشانه ها در زیر برای شما ذکر شده است :

  • نوک پستان مسطح
  • احتما دارد نوک پستان زرد یا خونین باشد
  • خارش یا قرمزی نوک پستان یا دورپستان
  • ممکن است که پوست پستان پوسته پوسته یا ضخیم شده و یا اطراف نوک پستان پوسته پوسته شود.

همان طور که در بالا اشاره کردیم چون علائم این بیماری با علائم بسیاری از بیماری های خوش خیم پوستی مشابهت زیادی دارد لذا احتمال دارد که علائم اولیه بیماری پاژه سینه نشان دهنده ی یک شرایط پوستی خوش خیم باشد. چون این بیماری به ندرت دیده می شود احتمال دارد که به اشتباه تشخیص داده شود لذا کسانی که دچار این بیماری می باشند مدت ها قبل از تشخیص بیماری خود دارای این نشانه ها می باشند.

فیبروآدنوما

فیبروآدنوما , درمان قطعی فیبروآدنوم سرطان

فیبروآدنوما چیست؟ , درمان قطعی فیبروآدنوم سرطان , فیبرو آدنوم در دوران شیردهی و بارداری , همه چیز در رابطه با سرطان فیبرو آدنوما , رژیم غذایی برای فیبرو آدنوم : باید بگوییم که تا کنون دلیل مشخصی برای فیبروآدنوما یافت نشده است.هورمون های استروژن می توانند دارای نقش زیادی در رشد و تکامل تومورها داشته باشند همچنین می توان گفت که استفاده از قرص های پیشگیری از بارداری پیش از بیست سالگی می تواند احتمال ابتلای فرد را به فیبروآدنوما بالا ببرد.

فیبروآدنوما

فیبروآدنوما

فیبروآدنوما:

می توان گفت که پیدا کردن غده در سینه می توان برای خانم ها یک تجربه بسیار تلخ و نگران کننده باشد ،ولی خانم ها باید توجه داشته باشند که همه تومورهایی که در سینه یافت می شوند ؛سرطانی نمی باشند.در واقع فیبروآدنوما هم یک نوع تومور خوش خیم می باشد.ولی باید مورد درمان قرار بگیرد.فیبروآدنوما در حقیقت یک تومور غیر سرطانی در پستان می باشد که در خانم های زیر سال دیده می شود.

لازم به ذکر است که بر اساس تحقیقاتی که انجمن جراحان سینه آمریکا در این زمینه انجام داده اند به این نتیجه دست پیدا کرده اند که حدود ۱۰% خانم ها در آمریکا دچار فیبروآدنوما می باشند.خانم های آفریقایی –آمریکایی بیشتر این تومورها را گسترش می دهند.تومور شامل بافت سینه و استروما یا بافت همبند می باشد.فیبروآدنوما امکان دارد که در یک یا هر دو پستان رخ دهد.

گفتنی است که برخی از فیبروآدنوماها به قدری کوچک می باشند که فرد نمی تواند آن را احساس کند .زمانی می توان آن ها را احساس نمود که کاملا از بافت اطراف متمایز شده باشند.لبه ها به وضوح تعریف می شوند و تومورها به شکل قابل تشخیص در می آیند.این تومورها زیر پوست می باشند و اغلب ترد نیستند.فرد می تواند این تومورها را همانند تیله احساس کند ولی امکان دارد احساسی لغزنده و چرخان داشته باشند.

دلیل دقیق ایم عارضه تا کنون مشخص نشده است.هرمون های استروژن می توانند در رشد و تکامل تومورها دارای نقش باشند.در ضمن استفاده از قرص های پیشگیری از بارداری پیش از سن بیست سالگی می توان خطر ابتلای افراد به فیبروآدنوما را تا حد زیادی بالا ببرد.

این تومورها ممکن است به خصوص در دوران باردارای رشد نمایند.ولی در دوران یائسگی معمولا کوچک می شوند.تعدادی از خانم های مبتلا گزارش داده اند که خودداری از مصرف غذاها و نوشیدنی های محرک مانند چای ،شکلات ،نوشیدنی های نرم و قهوه نشانه های سینه آن ها را بهبود بخشیده است.درست است که این مسئله ارزش امتحان کردن را دارد ولی هیچ تحقیقی در این زمینه در دست نمی باشد که به طور علمی رابطه مابین مواد محرک و بهبود علائم پستان را اثبات نماید.

چگونگی درمان فیبروآدنوما

در صورتی که اثبات شود که در سینه یک خانم فیبروآدنوما وجود دارد در این شرایط این خانم حتما باید نسبت به درمان آن اقدام نماید.با توجه به نشانه های فیزیکی ،پیشینه پزشکی بیمار ،و نگرانی های شخصی بیمار و پزشک می توانند تصمیم بگیرند که آیا آن را حذف نمایند یا خیر.فیبروآدنوما که رشد نمی کند و یقینا سرطانی نمی باشند ،پزشک می تواند با معاینات بالینی و تست های تصویربرداری مانند ماموگرافی و سونوگرافی آن ها را کنترل نماید.

تشخیص یک فیبروآدنوما به چع مواردی بستگی دارد؟

  • در صورتی که در شکل طبیعی پستان تاثیرگذاشته باشد.
  • در صورتی که در مورد ابتلای به سرطان مشک.ک می باشید
  • در صورتی که یک فیبروآدنوما حذف و درمان گردد اما دوباره در جای دیگری شروع به رشد نماید.

باید بگوییم که برای کودکان نیز ،گزینه های درمانی شبیه آن هایی می باشند که برای بزرگسالان انجام می شود ،ولی راه محافظه کارانه تر و محتاطانه ای هم وجود دارند.

خوشبختانه یبروآدنوما در نوجوانان به ندرت مشاهده می شود و اغلب به شکل خوش خیم تقسیم بندی می گردد .هنگامی که فیبروآدنوما اتفاق می افتد ،کودکان دختر بیشتر آن را گسترش می دهند.زیرا نادر می باشد ،تشخیص فیبروآدنوما در کودکان خیلی سخت می باشد.

چون افراد کمی به سرطان سینه دچار می شوند ،فرد باید با پزشک خود مشورت نموده و ماموگرافی منظم را انجام دهد.فرد می تواند این کار را به برنامه ای منظم برای خود درآورد و هنگامی که یک حس متفاوت داشت آن را با پزشک معالج خود مطرح نماید .در ضمن فرد در صورتی که تغییری در اندازه ویا شکل یک فیبروآدنوما مشاهده نمود حتما باید توسط پزشک مورد معاینه قرار بگیرد.

نخست جهت تشخیص فرد معاینه فیزکی می وشد و سینه ها (معاینه دستی ) و سپس تست سونوگرافی سینه یا ماموگرافی هم احتمال دارد از فرد به عمل آید.

آیا فیبروآدنوما خطرناک می باشد یا نه؟

باید بگوییم که فیبروآدنوما به دسته تقسیم می شوند:۱-فیبروآدنوما ساده ۲- فیبروآدنوما پیچیده. تمورهای ساده خطر سرطان پستان را بالا نمی برند و در زمان مشاهده زیر میکروسکوپ ،هم اندازه آن ها ثابت و یکسان می باشد. ولی تومورهای پیچیده دارای اجزای دیگری هم مانند macrocysts، کیسه های پر از مایع و کاملا احساس می گردند و بدون میکروسکوپ دیده می شوند.در ضمن آن ها حاوی کلسیفیکاسیون یا ذخایر کلسیم می باشند.

گفتنی است که فیبروآدنوما های پیچیده می توانند خطر سرطان سینه فرد را بالا ببرند.بر اساس تحقیقات انجمن سرطان آمریکا ،خانم هایی دارای فیبروآدنومای پیچیده یک ونیم برابر کسانی که به سرطان پستان دچار می باشند را شامل می شوند.

ماستیت

ماستیت چیست؟ , راه های درمان ماستیت عفونی

ماستیت , جراحی ماستیت گرانولوماتوز , درمان گیاهی ماستیت , آیا ماستیت خطرناک است ؟ , بیماری عفونی ماستیت و راه های درمان آن : یماری ماستیت عفونت بافت پستان می باشد که معمولا در دوران شیر دهی رخ می دهد.زمانی که باکتری ها ،معمولا از دهان نوزاد وارد یکی از مجرای شیر در نوک پستان می شوند،عفونت پستان یا همان بیماری ماستیت می تواند اتفاق بیافتد.

ماستیت

ماستیت

شرح ماستیت:

پستان از غدد مختلف و مجاری تشکیل شده است که به نوک پستان و ناحیه رنگی اطراف آن منتهی می گردد.مجاری که شیر را حمل می کنند از نوک پستان به داخل بافت سینه زیرین مانند چرخ های غلطان کشیده شده اند.و در زیر هاله آرئولا مجاری لاکتانی قرار گرفته اند.پر کردن شیر در هنگام شیردهی بعد از یک زایمان روی می دهد.

زمانی که یک دختر به سن بلوغ می رسد ،هورمون ها سبب می شوند که مجاری رشد نموده و ذخایر چربی در بافت پستان به وجود آیند.غددی که وظیفه تولید شیر را به عهده دارند ،(غدد پستانی ) به وسیله ی مجاری لاکتانی به سطح پستان نیز وصل می گردند که احتمال دارد به ناحیه زیر بغل نیز توسعه پیدا کنند.

همان طور که در بالا اشاره کردیم ،بیماری ماستیت ،عفونت بافت پستان می باشد که معمولا در دوران شیردهی رخ می دهد .زمانی که باکتری ها ؛معمولا از دهان کودک ،وارد یکی از مجرای شیر در نوک پستان می شوند ،عفونت پستان یا ماستیت می تواند اتفاق بیافتد.

اغلب عفونت پستان ۳-۱ ماه بعد از زایمان روی می دهد ،ولی احتمال دارد که این بیماری در زنانی که زایمانی نداشته اند ویا در زنان بعد از یائسگی نیز اتفاق بیافتد.دلایل دیگر عفونت ماستیت مزمن و یک نوع نادر سرطان به نام سرطان التهابی می باشد.

کدام آنتی بیوتیک ها برای ماستیت مناسب می باشند؟

در صورتی که یک خانم دچار آبسه پستانی یا ماستیت یا التهاب پستان باشد باید در اولین فرصت به یک پزشک متخصص پستان مراجعه نماید تا پزشک اقدامات مورد نیاز را برای درمان او انجام دهد.احتمال دارد که پزشک متخصص زنان نخست قرص های انتی بیوتیکی را برای بیمار تجویز نماید.در صورتی که تا دو روز بیماری فرد بهبود پیدا نکند ؛مجددا ً پزشک برای او آنتی بیوتیک تجویز خواهد نمود.

در مواردی هم که التهاب شدت بیشتری داشته باشد به خصوص زمانی که التهاب در نوک پستان وجود دارد هم امکان دارد از آنتی بیوتیک ها جهت آرام کردن درد استفاده گردد.استفاده از انتی بیوتیک ها موجب خواهد شد تا التهاب از بین برود و بیماری حس آرامش و بهبودی پیدا کند.ولی مصرف آنتی بیوتیک ها باید تحت نظارت و با تجویز پزشک متخصص انجام شود و در صورتی که فردی خودسرانه از آنتی بیوتیک ها استفاده کند احتمال دارد که مشکلات بیشتری برای او به وجود آید.

Keflex-CephalexinوDicloxacillin-Dycill دو مورد از آنتی بیوتیک های رایج می باشند که جهت درمان التهاب و ماستیت سینه و مشکلات پستان در دوران شیردهی جهت درمان بیماران تجویز می شوند.در صورتی که فردی نسبت به آنتی بیوتیک ها دارای آلرژی می باشد ،باید این مسئله را با پزشک خود در میان بگذارد تا پزشک داروهای جایگزین را برای او تجویز نماید.

گفتنی است که تجویز آنتی بیوتیک جهت شرایط بالینی ، باید با نظارت پزشک و علائم حساسیت بیمار انجام گردند .درمان های دارویی و داروهای تجویزی برای کودک و بیمار مطمئن و ایمن می باشند . هیچ گونه آسیبی نمی توانند به ان ها بزنند.

ماستیت برای خانم های شیرده

در خانم هایی که سالم می باشند ماستیت به ندرت دیده می شود .و با این تفاسیر خانم هایی که دچار بیماری دیابت ،بیماری مزمن ،ایدز یا نقص سیستم ایمنی هم احتمال دارد بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری باشند.باید بگوییم که تقریبا ۳-۱ درصد از مادران شیرده دچار ماستیت می باشند. در ضمن باید اشاره داشته باشیم که انسداد پستان و تخلیه ناقص پستان هم می تواند به بدتر شدن این مشکل کمک نماید و علائم آن را شدت بخشد.لازم به ذکر است که ماستیت مزمن در زنانی دیده می شود که شیرده نمی باشند .در خانم های یائسه عفونت پستان احتمال دارد با التهاب مزمن زیر نوک پستان همراه باشد.

امکان دارد که تغییرات هورمونی در بدن سبب شوند که مجاری شیر با سلول های پوست مرده و باقیمانده مسدود و آلوده گردند.این مجاری سبب می شوند که راه سینه برای دریافت عفونت باکتریایی راحتتر شود. امکان دارد بعد از اینکه عفونت با استفاده از انتی بیوتیک ها درمان شد ،عفونت مجددا باز گردد.

عفونت سینه دارای چه علائمی می باشد؟

احتمال دارد عفونت سینه موجب درد ،قرمزی و گرمی پستان شود .علائم عفونت سینه عبارت اند از:

  • درد در بدن
  • خستگی
  • انسداد سینه
  • تب و لرز
  • حساسیت و تورم

آبسه : در برخی موارد آبسه پستان می تواند موجب پیچیده تر شدن ماستیت گردد.افراد می توانند توده های غیر سرطانی مانند آبسه ها را معمولا در زیر پوست حس نمایند.لبه توده اغلب به شکل منظم و به درستی قابل حس کردن می باشد .علائم این عفونت جدی تر عبارت می باشند از موارد زیر:

  • ترشح شدن چرک از نوک پستان بیمار
  • داشتن تب مداوم و بهبود پیدا کردن علائم دو تا سه روز
  • یک غده ی ترد در سینه که بعد از شیردهی از پستان هم کوچکتر نمی گردد(در صورتی که آبسه در پستان عمیق باشد ،احتمال دارد که بیمار نتواند آن را احساس کند.)