ماستیت چیست؟ , راه های درمان ماستیت عفونی

ماستیت , جراحی ماستیت گرانولوماتوز , درمان گیاهی ماستیت , آیا ماستیت خطرناک است ؟ , بیماری عفونی ماستیت و راه های درمان آن : یماری ماستیت عفونت بافت پستان می باشد که معمولا در دوران شیر دهی رخ می دهد.زمانی که باکتری ها ،معمولا از دهان نوزاد وارد یکی از مجرای شیر در نوک پستان می شوند،عفونت پستان یا همان بیماری ماستیت می تواند اتفاق بیافتد.

ماستیت

ماستیت

شرح ماستیت:

پستان از غدد مختلف و مجاری تشکیل شده است که به نوک پستان و ناحیه رنگی اطراف آن منتهی می گردد.مجاری که شیر را حمل می کنند از نوک پستان به داخل بافت سینه زیرین مانند چرخ های غلطان کشیده شده اند.و در زیر هاله آرئولا مجاری لاکتانی قرار گرفته اند.پر کردن شیر در هنگام شیردهی بعد از یک زایمان روی می دهد.

زمانی که یک دختر به سن بلوغ می رسد ،هورمون ها سبب می شوند که مجاری رشد نموده و ذخایر چربی در بافت پستان به وجود آیند.غددی که وظیفه تولید شیر را به عهده دارند ،(غدد پستانی ) به وسیله ی مجاری لاکتانی به سطح پستان نیز وصل می گردند که احتمال دارد به ناحیه زیر بغل نیز توسعه پیدا کنند.

همان طور که در بالا اشاره کردیم ،بیماری ماستیت ،عفونت بافت پستان می باشد که معمولا در دوران شیردهی رخ می دهد .زمانی که باکتری ها ؛معمولا از دهان کودک ،وارد یکی از مجرای شیر در نوک پستان می شوند ،عفونت پستان یا ماستیت می تواند اتفاق بیافتد.

اغلب عفونت پستان ۳-۱ ماه بعد از زایمان روی می دهد ،ولی احتمال دارد که این بیماری در زنانی که زایمانی نداشته اند ویا در زنان بعد از یائسگی نیز اتفاق بیافتد.دلایل دیگر عفونت ماستیت مزمن و یک نوع نادر سرطان به نام سرطان التهابی می باشد.

کدام آنتی بیوتیک ها برای ماستیت مناسب می باشند؟

در صورتی که یک خانم دچار آبسه پستانی یا ماستیت یا التهاب پستان باشد باید در اولین فرصت به یک پزشک متخصص پستان مراجعه نماید تا پزشک اقدامات مورد نیاز را برای درمان او انجام دهد.احتمال دارد که پزشک متخصص زنان نخست قرص های انتی بیوتیکی را برای بیمار تجویز نماید.در صورتی که تا دو روز بیماری فرد بهبود پیدا نکند ؛مجددا ً پزشک برای او آنتی بیوتیک تجویز خواهد نمود.

در مواردی هم که التهاب شدت بیشتری داشته باشد به خصوص زمانی که التهاب در نوک پستان وجود دارد هم امکان دارد از آنتی بیوتیک ها جهت آرام کردن درد استفاده گردد.استفاده از انتی بیوتیک ها موجب خواهد شد تا التهاب از بین برود و بیماری حس آرامش و بهبودی پیدا کند.ولی مصرف آنتی بیوتیک ها باید تحت نظارت و با تجویز پزشک متخصص انجام شود و در صورتی که فردی خودسرانه از آنتی بیوتیک ها استفاده کند احتمال دارد که مشکلات بیشتری برای او به وجود آید.

Keflex-CephalexinوDicloxacillin-Dycill دو مورد از آنتی بیوتیک های رایج می باشند که جهت درمان التهاب و ماستیت سینه و مشکلات پستان در دوران شیردهی جهت درمان بیماران تجویز می شوند.در صورتی که فردی نسبت به آنتی بیوتیک ها دارای آلرژی می باشد ،باید این مسئله را با پزشک خود در میان بگذارد تا پزشک داروهای جایگزین را برای او تجویز نماید.

گفتنی است که تجویز آنتی بیوتیک جهت شرایط بالینی ، باید با نظارت پزشک و علائم حساسیت بیمار انجام گردند .درمان های دارویی و داروهای تجویزی برای کودک و بیمار مطمئن و ایمن می باشند . هیچ گونه آسیبی نمی توانند به ان ها بزنند.

ماستیت برای خانم های شیرده

در خانم هایی که سالم می باشند ماستیت به ندرت دیده می شود .و با این تفاسیر خانم هایی که دچار بیماری دیابت ،بیماری مزمن ،ایدز یا نقص سیستم ایمنی هم احتمال دارد بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری باشند.باید بگوییم که تقریبا ۳-۱ درصد از مادران شیرده دچار ماستیت می باشند. در ضمن باید اشاره داشته باشیم که انسداد پستان و تخلیه ناقص پستان هم می تواند به بدتر شدن این مشکل کمک نماید و علائم آن را شدت بخشد.لازم به ذکر است که ماستیت مزمن در زنانی دیده می شود که شیرده نمی باشند .در خانم های یائسه عفونت پستان احتمال دارد با التهاب مزمن زیر نوک پستان همراه باشد.

امکان دارد که تغییرات هورمونی در بدن سبب شوند که مجاری شیر با سلول های پوست مرده و باقیمانده مسدود و آلوده گردند.این مجاری سبب می شوند که راه سینه برای دریافت عفونت باکتریایی راحتتر شود. امکان دارد بعد از اینکه عفونت با استفاده از انتی بیوتیک ها درمان شد ،عفونت مجددا باز گردد.

عفونت سینه دارای چه علائمی می باشد؟

احتمال دارد عفونت سینه موجب درد ،قرمزی و گرمی پستان شود .علائم عفونت سینه عبارت اند از:

  • درد در بدن
  • خستگی
  • انسداد سینه
  • تب و لرز
  • حساسیت و تورم

آبسه : در برخی موارد آبسه پستان می تواند موجب پیچیده تر شدن ماستیت گردد.افراد می توانند توده های غیر سرطانی مانند آبسه ها را معمولا در زیر پوست حس نمایند.لبه توده اغلب به شکل منظم و به درستی قابل حس کردن می باشد .علائم این عفونت جدی تر عبارت می باشند از موارد زیر:

  • ترشح شدن چرک از نوک پستان بیمار
  • داشتن تب مداوم و بهبود پیدا کردن علائم دو تا سه روز
  • یک غده ی ترد در سینه که بعد از شیردهی از پستان هم کوچکتر نمی گردد(در صورتی که آبسه در پستان عمیق باشد ،احتمال دارد که بیمار نتواند آن را احساس کند.)
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *