درمان کیست مویی(سینوس پیلونیدال) با عمل جراحی

درمان کیست مویی(سینوس پیلونیدال) با عمل جراحی :  در واقع در حال حاضر برای درمان بیماری کیست مویی یا همان سینوس پیلونیدال بیشتراز روش های تهاجمی جراحی استفاده می شود که امکان دارد با توجه به شدت بیماری با روش ها و تکنیک های مختلفی انجام گردد.این روش جراحی یعنی روش تهاجمی جراحی ممکن است برای بیماری درد و خون ریزی بیشتری را نسبت به دیگر روش های درمانی ،به همراه داشته باشد.وای در برخی از مواقع پزشک برای پیشگیری از ابتلای فرد به برخی سرطان های پوستی که به خاطر عدم درمان صحیح این بیماری ایجاد می گردند ،مجبور می باشد که محل را جراحی کرده و کیست را به طور کامل تخلیه نماید.پزشکان جراح این جراحی را تحت بیهوشی عمومی ویا با استفاده از بی حسی موضعی و بعد از اینکه موهای زائد محل را برطرف کردند،انجام می دهند.

درمان کیست مویی با جراحی

جراحی کیست مویی دارای روش های مختلفی می باشد که در زیر ذکر شده است:

۱- برش و نخلیه :

از این روش بیشتر برای آبسه های حاد و اورژانسی استفاده می گردد و یک روش ساده ی باشد که با برش در خط وسط آبسه صورت می گیرد جراح باید این برش را به قدری عرض انجام دهد که بتواند به همه کیست دسترسی داشته باشد.و در مرحله بعدی همه مواد کیست را باید به طور کامل تخیله نماید.در صورتی که کیست به طور کامل تخیله شود می تواند حدود ۹۰% به بهبود کامل بیماری اثر داشته باشد و کمک کند.و این در صورتی می باشد که احتمال بهبود کامل بدون تخلیه زطی ۱۰ ماه تنها ۵۸% می باشد.تورم توده ها در ۴۰تا ۶۰% موارد ،موجب نیدیه شدن سینوس های متعدد شده و لذا فرد نیاز به جراحی های بعدی پیدا خواهد کرد.در این روش درمانی نیاز نیست که بیمار بستری گردد و بعد از عمل می تواند ترخیص شود.برای پیشگیری از عفونت زخم و همین طور برخورد زخم با لباس و جریان هوا ،باید به صورت روزانه گاز روی زخم تعویض شود.

۲- برداشتن و باز گذاشتن زخم :

در این روش درمانی نیز پزشک نخست سینوس و بخش از بافت پوست اطراف ان را برش می دهد و به صورت کامل بر می دارد. ولی زخم را باز می گذارد تا طی گذشت ایام خود به خود ترمیم و بسته شود.در این شرایط باید فرد تا چند هفته به صورت روزانه زخم خود را پانسمان نماید تا بهبودی کامل پیدا کند.یکی از مهمترین مزیت هایی که این روش درمانی دارد این می باشد که در این روش همه بافت های ملتهب خارج شده و این مسئله موجب می شود که احتمال عود بیماری در آتی کمتر شود.از سوی دیگر باز بودن زخم باعث خواهد شد که در صورتی که عفونتی وجود داشته باشد ؛ترشحات و چرک از زخم به راحتی خارج شده و تخلیه گردند.

بخوانید :  آشنایی با بیماری کیست مویی | سینوس پیلونیدال

۳- برداشتن و بستن زخم :

در روش نیز مانند روش قبلی ابتدا جراح با یک برش بیضی شکل سینوس و بخش از بافت اطراف ان را بریده و بر می دارد ،و در مرحله ی بعدی سعی می کند دو طرف برش را به هم نزدیک کرده و آن ها را بدوزد.یک مزیتی که این روش دارد این می باشد که اگر جراحی موفقیت آمیز باشد ،زخم بیمار می تواند با سرعت بیشتری بهبود پیدا کند.ولی یک مشکلی که این روش دارد این است که اغلب زخم و بخیه ها باز می گردند.لذا این روش دارای خطر بیشتر عود یا بروز عفونت زخم ،نسبت به سایر روش های جراحی سینوس پیلونیدال می باشد.

در صورتی که فرد قبل از عمل از آنتی بیوتیک ها استفاده کرده باشد ،این کار می تواند میزان احتمال عود یا عفونت زخم بیمار را کاهش دهد.در صورتی که زخم عفونت کرده باشد ،پزشک مجبور می باشد که زخم را باز کرده و ترشحات و آلودگی ها را تخلیه نماید و این مسئله موجب خواهد شد که روند بهبودی بیمار طول بکشد.اما با همه این تفاسیر چون روش جراحی بسته دارای زیبایی بیشتر است پس بیشتر بیمارن نسبت آن رضایت بیشتری دارند.

۴- روش جراحی پلاستیک :

در تعدادی از موارد این بیماری که سینوس پیلونیدال پیچیده باشد جراحان سعی می کنند برای کاهش عود سینوس و در ضمن باز شدن زخم ،جراحی پلاستیک و انواع مختلف روش های ترمیمی با فلپ ،را برای پوشاندن ناحیه عمل به کار ببرند.درست است که در این روش لازم می باشد که بیار برای یک هفته در بیمارستان بستری گردد دارای سرعت بهبود بیشتری می باشد.در روش جراحی پلاستیک ،پزشک سعی می کند که میزان گودی میان دو عضله ی سرینی را کاهش داده و میزان کشش بر روی زخم را کم کند و در یکی سری موارد که محل دوخت آن از خط وسط فاصله گرفته باشد ،در این شرایط احتمال کمی برای باز شدن و یا عود بیماری وجود دارد.

بخوانید :  راه های درمان آبسه مقعدی

بعد از عمل جراحی کیست مویی یا سینوس پیلونیدال چه مراقبت هایی را باید انجام داد؟

در حقیقت اقدامات درمانی پس از عمل جنبه ی حمایتی دارند و چناچه این اقدامات به خوبی انجام شوند ؛می توانند به روند بهبودی فرد بیمار سرعت بیشتری بدهند و همین طور احتمال عود بیماری را تا حد زیادی پایین بیاورند و همین طور عوارض ناشی از آن را هم کاهش دهند.در واقع پزشک با توجه به نوع اقدام و جراحی که بر روی کیست انجام داده است ،در زمان ترخیص مریض یک سری توصیه ها و نکاتی را به مریض یاد آور می شود که رعایت این نکات دارای تاثیر زیادی در بهبودی فرد می باشند.این اقدامات عبارت اند از:

  • استراحت : فرد باید پس از جراحی تا دو هفته در منزل به استراحت بپردازد و از انجام کارهای سنگین خود داری کند و در محل کار خود نیز حاضر نشود.
  • تعویض نمودن پانسمان : تعویض پانسمان بهتر می باشد به صورت روزانه وبه وسیله ی یک پرستار و در مرکز درمانی و تحت وضعیت استریل انجام گردد.
  • استفاده از داروهای ضد درد : بیماری می تواند برای کاهش درد خود از مسکن هایی استفاده کند که توسط پزشک معالج خود تجویز می شود.
  • طرز صحیح نشستن : فرد بیمار باید ازنشستن بر روی زخم اجتناب کند جهت انجام این کار می توان از بالش های تیوپی در زیر خود استفاده نمود تا ناحیه ی جراحی درون فضای خالی بالش قرار بگیرد و فشار زیادی به زخم وارد نشود تا سریعتر بهبود پیدا کند.
  • استفاده از توالت فرنگی : چون توالت های معمولی فشار و کشش بین دو عضله ی سرینی باسن را بالا می برد لذا بهتر می باشد که بیمار از توالت فرنگی استفاده کند تا به پشت فشار کمتری وارد شود .
  • حمام : چناچه فرد جراحی بسته کیست مویی انجام داده باشد ،باید تا چند روز بعد از عمل محل جراحی را کاملاً خشک نگه داشته و از حمام کردن خودداری کرد ولی در صورتی که عمل فرد باز باشد فرد حدااقل یک بار روزانه به دوش همراه با پانسمان و سپس برداشت آن بعد از خیس شدن نیازمند می باشد.
  • خود داری از ورزش و فعالیت های بدنی : فرد بیمار باید از دو تا چهار هفته از ورزش و فعالیت های ورزشی خود داری کند تا فشار زیادی بر زخم وارد نشود و روند بهبودی او سرعت بیشتری پیدا کند.
  • استفاده از رژیم غذایی پر فیبر : همان گونه که می دانید مصرف غذاهای پر فیبر از ابتلای فرد به یبوست پیشگری کرده و ملین می باشند و مانع از زور زدن فرد بیمار و وارد شدن فشار به زخم جراحی خواهد شد.
  • پوشین لباس های گشاد : فرد باید از لباس های زیر پنبه ای و بدون الیاف مصنوعی و نایلون و گشاد استفاده نماید.
  • خشک کردن محل زخم : بیمار باید بعد از هر بار شستشوی محل زخم ،آن را بدون مالش و با استفاده از یک پارچه نرم به آرامی خشک کند.برای اینکه پارچه اصطاکی به محل وارد نکند ،می توان از سشوار نیز برای خشک کردن محل استفاده نمود ولی باید یک فاصله ی ایمنی را برای این کار رعایت نمود.
  • شستشوی زخم : باید بعد از بهبود نسبی زخم ،ان را با آب ساده و بدون صابون و با یک پارچه نرم شستشو داد و اگر هم پانسان خیس یا مرطوب شده باشد باید هر چه زودتر آن را عوض کرد.
  • ویزیت پزشک : در موعد تعیین شده بیمار باید به مطب مراجعه کند تا اگر نیازی به برداشتن بخیه یا معاینه بود توسط پزشک انجام شود.
بخوانید :  روش های درمان خانگی آبسه مقعدی

بیمار باید در صورت مشاهده چه علائمی بعد از جراحی هر چه سریعتر به پزشک مراجعه کند؟

  • قرمز و متورم شدن پوست
  • در صورتی که تب بیمار ۳۸ درجه یا بالاتر از آن باشد.
  • اگر محل زخم دارای بوی نامطبوع باشد
  • ترشح خون ابه از زخم
  • داشتن حس گرما در محل زخم
  • داشتن درد شدید

بعد از معاینه بیمار توسط پزشک ،اقدام به درمان فوری به وسیله آنتی بیوتیک ها می گرد بیشترین آنتی بیوتیک هایی که در این زمینه تجویز می گردد مترونیدازول ،اریترومایسین و یا کلاریترومایسین می باشد که باید برای حدود دو هفته مصرف گردد.

افراد برای این که از ابتلای به این بیماری یعنی کیست مویی یا همان سینوس پیلونیدال پیشگیری کنند باید به خوبی بهداشت فردی را رعایت کرده و ناحیه مورد نظر را تمیز نگه دارند و هرهفته محل مورد نظر از از شر موهای زائد یا با تراشیدن ویا به وسیله موبر رها کنند و سعی کنند که به مدت طولانی در یک حالت ننشینند و تحرک زیادی داشته باشند و در صورتی که دچار چاقی می باشند تلاش کنند که میزان وزن خود را پایین بیاورند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *